هرکدوم از ما (طرفدارای فوتبال) طرفدار یه تیم هستیم
اسم اون تیم رو میذاریم " تیم من "
اما این " تیم من " یه وقتایی فقط یه اسمه و بعضی وقتا یه دنیا و شاید بالاتر و بیشتر از دنیا.
واسه اونایی که یه اسمه ، خلاصه میشه تو یه بازیکن،مثل اون دسته از طرفدرای منچستر یونایتد که با رفتن رونالدو به رئال طرفدار رئال شدن و حالا " تیم من " اونا عوض شد.
اما واسه دسته دوم بازیکنا مهم نیست ، چیزی که مهمه تیمه فقط تیم اونم تحت هر شرایطی
بازیکنا میان و میرن ، مربیا هرروز عوض میشن اما فقط دوتا چیز باقی میمونن،اول تیم و بعد طرفدارا
اونی که یه " تیم من " واقعی داره با چندتا باخت و نتیجه بد تیمشو بی خیال نمیشه. نمونش طرفدارای منچستر یونایتد تو این فصل.
مطمئنن خیلی براشون سخته شرایط این فصل،اما اونا تا آخر با تیمشون هستن.
یا با یه باخت بد توی یه مقطع مهم تیم رو رها نمیکنن،مثل طرفدارای بایرن توی فینال 1999 ،باخت بدی بود ، اما تیم همون تیم و طرفدار همون طرفداره.
و حتی سقوط به دسته ی پایین تر هم باعث نمیشه " تیم من " فراموش بشه. مثل طرفدارای یوونتوس که بعد از اون فصل کذایی نشون دادن که طرفدار یعنی غیرت،یعنی تموم داشته ها.
این غیرت و تعصب میتونه از بعضی بازیکنا الگو برداری بشه
از کسایی مثل دل پیرو، بوفن ، ندود و ... یا از امثال گیگز و اسکولز و روی کین یا پویول،کاسیاس،توتی ، مالدینی و خیلی های دیگه.
در هر صورت همه ی ما طرفدارا پشت تیممون هستیم ، هر اتفاقی میخواد بیوفته ، هر بازیکنی میخواد باشه یا نباشه،یا هرکی میخواد مربی تیم باشه ، مهم ما هستیم و " تیم من " های ما.
