بنفیکا فصل قبل جامهای بسیاری را در دقایق پایانی از دست داد اما امسال درس خود را یاد گرفت. برنامه بازی آنها به خوبی اجرا شد و از موقعیتهای خود نهایت استفاده را بردند اما هیچ چیز از دفاع آنها خیرهکنندهتر نبود. آنها خطوط را فشرده کردند، پرس مفیدی کردند و با دویدن مدام، هر حرکت تهاجمی یووه را خنثی کردند. دفاع برای شما جام میآورد و خورخه خسوس یک مربی دیگری است که این شعار را ثابت میکند.
سه چیز برای فتح جامهای اروپایی لازم است: دفاع فولادی، استفاده از موقعیتها و شانس. متأسفانه دفاع یوونتوس امسال در اروپا ضعیف بوده است. میتوانیم شکست در آن شب مقدّر و شاید ناعادلانه در استانبول را سرزنش کنیم یا موقعیتهای هدر رفته برابر کوپنهاگن اما یوونتوس وقتی یک دقیقه پس از گل فابیو کوالیارلا به گالا اجازه زدن گل تساوی را در دقیقه 88 داد، جای خود را در چمپیونز لیگ از دست داد.
در پرتغال همین مشکل مجدداً پیش آمد. شدیداً تلاش کردند تا گلزنی کنند اما در لحظهای به لیما فضا دادند تا گل پیروزیبخش بنفیکا را زده و یووه را برای بازی برگشت تحت فشار قرار دهد. بنفیکا طی دو بازی رفت و برگشت تنها 3 شوت در چارچوب زد که 2تای آن گل شد. اما این فوتبال است و هر بازی، چه برده شود چه باخته، فرصتی برای آموختن است. این تجربیات به رشد یک تیم کمک میکند، به آنها اجازه میدهد ایدههای جدیدی رادرک کنند و ذهنیت افرادی را که هنوز به این سطح عادت نکردهاند، از جمله آنتونیو کونته، بهبود میبخشد.
از نظر تهاجمی باید چیزهای زیادی بیاموزند. بارها دیدهایم که آنها چیپ زده یا سانتری به درون محوطه بفرستند بدون هدفی مشخص با این امید که شاید موثر واقع شود. پرس کردن باعث میشود بازی یووه تخریب شود و پاسهای بیهدفی به یکدیگری بدهند. آنها تلاش میکنند از مدافعین بسیاری عبور کنند و به هنگام سرخوردگی، به آخرین حد توان فیزیکی خود میرسند. آنها آرامش مورد نیاز برای این سطح را ندارند و این موضوع به مرور زمان آموخته خواهد شد. باید یاد بگیرند که آرام باشند و با استفاده از فکر خود گرهها را باز کنند. همیشه تصمیمات درست گرفته نمیشود و این موضوع باید حل شود.
حذف در این مرحله از مسابقات برابر رقبای باتجربه و مصمم اصلاً شرمآور نیست. امشب کونته هواداران خود را پر از غرور کرد – مغرور از داشتن یک مربی که تلاش میکند بازیکنان خود را به قهرمانان فوتبالی تبدیل کند. ما انتظار بیشتری داریم، همیشه داشتهایم چرا که این در DNA یووه است. خوشحال شدن از باخت یعنی تسلیم شدن در برابر سطح متوسط خود، به همین دلیل انتقاد برای رشد او لازم است. بدون شک تحت هدایت او، بانوی پیر به تیمی قدر تبدیل و بار دیگر باعث افتخار ایتالیا خواهد شد.