حتی اگر از داشتن سرنوشتی همچون صدام و قذافی نترسم، از آینده مردم کشورم میترسم. آبرویی برای ما در جهان باقی نمانده است. همه جا میگویند مردم کره شمالی علف میخورند. در بعضی از سخنرانیهایم عدهای از مردم از فرط گرسنگی بیهوش میشوند. این دیگر قابل تحمل نیست. میخواهیم مراکز ساخت بمب هستهای خود را به مراکز پزشکی هستهای تبدیل کنیم. این هم مثل بمب صدا میکند. نمیتوانیم بیش از این از دنیا کناره بگیریم. در دنیای امروز نمیتوان با مردم این گونه رفتار کرد. کره شمالی و کره جنوبی با هم برادرند. ما هم وطن هستیم.
لازم به ذکر است پس از این سخنان کیم جونگ اون که آنها را در نامهای منتشر نمود، بسیاری از مردمان کره شمالی و جنوبی از فرط خوشحالی اشک میریختند.
