نمی دونم ناراحت باشم یا خوشحال

حدود 10، 12 سال پیش وقتی آتلتیکو به نیکبخت واحدی پیشنهاد داد خیلی ناراحت شدم، چون نمی خواستم آتلتیکو بشه وردربرمن و هامبورگ و کلن که بخاطر یه بازیکن ایزانی همه بشناسنش، زندگیم آتلتیکو بود و هست. الان دیگه تیمم اینقدر جوندار شده که همه اسمشو میارن، باعث افتخاره ولی خز شد آتلتیکو از روزی که رفت فینال من کلی طرفداره آتلتیکو دارم میبینم، یارو یوزرشو گذاشته آتلتیکو مادرید. من خدایی کم آودم. وقتی 8 سال پیش رو کمرم لوگو باشگاه رو خالکوبی کردم، یا وقتی میرفتیم گیم نت و تو پی اس 2 همه رو با آتلتیکو مادرید می بردم همه کف می کردن. دیگه آتلتیکو از تک بودن در اومد و طرفدارهای جدیدش به من میگن چند وقته میشناسیش !!! بعد این فصل از این سایت میرم بیرون تا مزاحم دوستای جدید نشم و بقیه هم فکر نکنن هر روز با یه تیمم