طرفداری - شاگردان برانکو علی رغم آنکه نیمه اول را با نتیجه یک بر صفر پیروز شدند، در نیمه دوم قافیه را باختند.
فاز دفاعی پرسپولیس نمره قبولی نگرفت
همانطور که پیش بینی می شد خطِ دفاعی پرسپولیس آزمونِ بزرگی را در این دیدار داشت که البته نتوانست از آن سربلند بیرون آید. مطابق با انتظارات، درصد بهره وری بازیکنان الجزیره از موقعیت ها در این دیدار نیز بالا بود و اشتباهات فردی متعدد موجب شد فاز دفاعی سرخ پوشان نمره قبولی نگیرد. در زمینه مهارِ مهره های موثر الجزیره نیز ساختار دفاعی پرسپولیس موفق عمل نکرد. مطابق انتظارات علی مبخوت و رومارینیو به عنوان دو چهره شاخص فاز هجومی الجزیره، آنطور که باید و شاید از جریان بازی کنار نرفتند.
تداومِ نقطه ضعفِ الجزیره
در فاز هجومی نیز همانطور که تصور می شد، ساختار دفاعی الجزیره روی توپ های هوایی آسیب پذیر ظاهر شد. این تیم در مصاف با سرخ پوشان تنها 29 درصد از نبرد های هوایی را پیروز شد، اما شاگردان برانکو تنها یک بار از این ضعفِ بزرگ سود بردند. شاید اگر جناحین سرخ پوشان بهینه سازی بیشتری می شد و زوج سازی های موثرتری در کانال های کناری شکل می گرفت، پتانسیل استفاده بیشتر از این نقطه ضعف وجود داشت.
بررسی جناحی نفوذ های پرسپولیس
بررسی نفوذ ها و حملات سرخ پوشان مشخص می کند جناح راست این تیم بیشترین بارِ هجومی را داشته، جایی که با حضور صادق محرمی، 40.8 درصد از تحرکاتِ هجومی پرسپولیس از این ناحیه پی ریزی شد. پس از آن جناح چپ با اختصاصِ آمارِ 33.6 درصدی در جایگاه بعدی قرار گرفت و واحد میانی نیز 25.6 درصد از بارِ هجومی سرخ پوشان را به دوش کشید. نکته قابل توجه در این خصوص، فضای پشت سرِ بکِ راست پرسپولیس است، جایی که با نفوذ های پرتعداد محرمی، فضای حیاتی پشت سر وی به خوبی پوشش داده نمی شد و در ادامه کات با تعویض ها و تغییرات تاکتیکی موثر، از این ضعف نهایت استفاده را برد.
بررسی جناحی نفوذ های الجزیره
در سوی مقابل الجزیره به مانند سایر دیدارهایش، از بالانس جناحی مناسبی برخوردار بود. به طوری که 38.2 درصد از حملات این تیم از جناحِ راست پی ریزی شد، جایی که با ضعفِ سرخ پوشان در سمتِ چپ، شاهدِ اصرارِ بیشتری برای نفوذ از این ناحیه بودیم. پس از آن واحد میانی و جناح چپ، به ترتیب 31.4 و 30.4 درصد از بارِ هجومی الجزیره را به دوش کشیدند.