با اینکه تیم تحت مربیگری خوزه مورینیو نسبت به فصل قبل پیشرفت زیادی داشت. به طور مثال، گل خورده کمتر، گل زده بیشتر، کلین شیت بیشتر، مساوی کمتر، برد بیشتر، امتیاز بیشتر و البته باخت بیشتر رو داشتیم. نقطه منفی تیم در باخت های بیشتر بود. من یو این فصل نسبت به فصل قبل باخت بیشتری داشت و میشه گفت، مورینیو فصل قبل محافظ کارانه تر بازی میکرد که شاید دلیلی از اون بخاطر مهره های نافرم و حفظ حداقلی رتبه 5ام بود. اما من یو به چه تیم هایی باخت؟ باخت به سیتی، تاتنهام و چلسی رو میشه بخاطر جنگ همیشگی بیگ سیکس گذاشت که عادیه! اتفاقی که برای سیتی افتاد و از من یو و لیورپول باختن. اما من یو مساوی و باخت های نافرمی رو به تیم های تازه ورودی و همونایی داده بود که در دوران فرگی ازشون امتیاز میگرفت. در حقیقت فرگوسن مثل پپ ممکن بود از دو یا سه تا بیگ سیکس ببازه ولی بازی با سایر تیم های متوسط رو میبرد! اتفاقی که در من یو نیافتاد. اگر سه باخت به بیگ سیکس رو در کنار دو باخت به بیگ سیکس سیتی قرار بدیم، متوجه میشیم که باید تیم در روال عادی، با اختلاف سه امتیازی با سیتی لیگ رو نائب قهرمان میشد. چرا باخت و مساوی بیشتر؟ یکی از دلایل شکست من یو در این بازی به پست ها و مهره ها میشه اشاره کرد. منچستر به طور مشخص در چند پست مشکل بازیکن اصلی داره و نه بازیکن ذخیره! یعنی شرایط ترسناک تر از اون چیزی است که تصور میشه. اولین نقطه ضعف من یو که میشه گفت همه تیم های لیگ از اون نقطه بهمون حمله کردند و سعی داشتند بهمون گل بزنند و به تکرار هم موفق شدند، دفاع چپ تیم بود. داستان دفاع چپ بعد از رفتن اورا همچنان موضوع اصلی تیم در بررسی ضعف هاست. بعد از رفتن اورا، بلیند و شاو خریداری شد. شاو فصل اول خوب بود و حتی لقب بهترین دفاع چپ لیگ انگلیس رو هم دریافت کرد اما مصدوم شد و دیگه شاو قبلی نشد. پس از اون بلید، پدیده آژآکس با دستور فن خال امد که فقط پدیده آژاکس بود و نه بازیکن مورد نظر من یو. در نهایت خوزه یانگ که پست اصلیش دفاع راست و جانشین والنسیاست رو برای این پست انتخاب کرد. یانگ رو باید قبول کنیم که بازیکن باهوشی نیست و توانایی بازی خوانی کلاس یکی نداره! اما یانگ متعصب، پرتلاش و فوق العاده دوست داشتنی است ولی در سطح کلاس یک و ستون سمت چپ نیست. اولین مشکل سمت چپ دفاع هستش. بعد از دفاع چپ به دفاع های مرکزی میرسیم. من یو در ابتدای فصل و قبل از فیفادی ها و مصدومیت جونز و بایی، 4 تا 4 تا حریف هاشو میزد. خیلی گفتن این یک اتفاق بود و تاکتیک خوزه در نهایت لو رفت. این تفکر اصلا درست نیست و باید گفت، موفقیت اون دوره تیم بخاطر یک عامل مهم تر بود. مورینیو به دفاع مورد علاقه اش رسیده بود. بایی تندتیز و جونز گردن کلفت و فیزیکی. بایی و جونز توانایی عالی در خارج کردن تیم از پرس مهره های هجومی تیم های حریف داشتن. میشه گفت، اسمالینگ و روخو بدترین بازیکن ها در این توانایی هستند. جالبه بدونید که اسمالینگی که در زیر پرس ها به تکرار پاس رو به عقب و دروازبان میده، بیشترین بازی رو داشته. بنابراین فرم اصلی تیم بهم خورد. در حقیقت من یو مشکل دفع توپ آنچنانی نداره بلکه مشکل بازی خوانی در دفاع مرکزی و خروج از پرس داره! راموس و واران، پیکه و امتیتی از جمله دفاع هایی هستند که خروج دیدنی از پرس رو انجام میدن. تنها بازیکنی که در کنار بایی و جونز توانایی خروج از پرس رو داره، لیندلوف هست که اون بخاطر شرایط لیگ، مشکل جاموندن و فیزیک داره که البته به مرور خوب میشه. بنابراین میشه گفت، بایی و جونز ترکیب اصلی دفاع هستند که زیاد مصدوم میشن و نیازه برای رفع این مشکل، بازیکنی جاشین اسمال پیدا کنیم. این بازیکن میشه با لیندلوف زوج بشه و به این شکل، دو زوج دفاعی داریم که حتی میشه گردشی هم ازشون استفاده کرد. مشکل بعدی تیم در پست پوگباست. پوگبا بازیکن خلاق و بازیسازی هست که وظیفه دفاعی رو زیاد بلد نیست. پوگبا فرانک لمپارد نیست تا دفاع کنه و حمله رو رهبری کنه. پوگبا باید به سبک تیم یووه بازی کنه تا پتانسیل خودشو نشون بده. از سویی مشکل بزرگ تیم این بوده که در بازیسازی روی پوگبا اتکا کرده و اگر ایشون اخراج، مصدومیت یا افت داشته باشه، تیم در بازیسازی به مشکل بزرگی میخوره. بنابراین باید گفت، تیم به یک بازیساز دیگه در میانه نیاز داره. شاید گفته بشه حضور دو بازیسازی در زمین امکان پذیر نباشه ولی امکان پذیره! ترکیب موفق، کازمیرو، کروس و مودریچ در فوتبال اثبات کرده که با وجود یک هافبک میانی قوی در پشت و دو بازیسازی در گوشه ها، تیم ها در مسیر رو به حمله بسیار موفق و قدرتمندتر خواهند بود. من یو در حال حاضر روی هررا حساب باز کرده که بیشتر توانایی دفاعیش مثال زدنی هست و توانایی خوبی در رسوندن توپ به بازیکن های خلاق داره و اون بازیسازی که نیاز باشه نیست. بنابراین تیم به یک بازیکن بازیساز دیگه نیاز داره تا باعث بشه پوگبا هم آزادتر بازی کنه. مشکل بعدی و آخرین مشکل تیم، وینگر راست است. دیگه میشه گفت، تیم روی نفوذ والنسیا و حرکت های متمایل به چپ ماتا حساب باز کرده و همه تیم ها میدونن، من یو از دقیقه 1 تا دقیقه 90 از چپ بازیسازی و برنامه داره. در اولدترافورد دفاع های اتوبوسی که تمرکز خودشون روی سمت چپ گذاشتن، عامل اصلی مساوی ها و البته باخت های ماست که بدون شک، نبود بازیکن بازیساز در سمت راست هم این شرایط رو سخت تر هم کرده. بنابراین من یو به بازیکنی کلاس یک در پست وینگ راست نیاز داره. با حل مشکل در دفاع مرکزی، دفاع چپ، هافبک میانی، وینگر راست! من یو تازه به ترکیب اولیه خوب میرسه. حالا به اعتقاد بسیاری من یو به شماره 10 یا همون مهاجم کاذب هم نیاز داره ولی میشه گفت با حضور لینگارد شاید این گپ به مرور پر شده! امید هستش تا بخش هافبک میانی، دفاع چپ و میانی در تابستان حل بشه. برای میانی، فرد و ساویچ و برای چپ، ساندرو و رز و برای مرکز، امتیتی و الدویور گزینه های واقعا عالی هستند. میشه گفت، اگر ساویچ، ساندرو و امتیتی خریداری بشن، من یو بهترین خریدهای ممکن رو داشته! بازیکن هایی که کلاس یک هستند و توانایی بالایی دارن! وینگر راست با توجه به حرف های مورینیو نسبت به حضور نداشتن باشگاه در خرید مهره های هجومی، میشه برای پنجره های دیگه بررسی بشه. با حضور و حل مشکلات تیم در این بخش ها، من یو بدون شک پوست میندازه و تبدیل به تیمی قوی میشه. بازیکن هایی که فقط بازی نمیکنن و باهوش هم هستند. نظر شما در خصوص نقص های تیم و همچنین خریدهای باشگاه چیه؟