انسان ها محدود به زمان و مکان هستند و به این دلیل گاهی در تصمیم گیری و قضاوت دچار اشتباه می شوند. شخصاً ابایی از پذیرش اشتباه ندارم. با این تاکید کوتاه باید به چند نکته اشاره کنم.
اولین بار افتخاری را – به دلیل بی لیاقتی و بی کفایتی – در پستی "اسنو" خطاب کردم (https://www.tarafdari.com/node/801537) . مدتهاست دیگر او را به این صفت نمی خوانم. البته به این معنا نیست که او فوق العاده شده، نه. بیشتر به این دلیل که چاره ای نیست. خوب یا بد بر مسند مدیریت تکیه زده و خیال رفتن هم ندارد. البته نسبت به یک سال قبل بهتر شده و کارنامه قابل قبول تری داشته. دیگر او را با آن واژه خطاب نمی کنم. شاید او را "حاجی واشنگتن" صدا زدم!.
هرگز اعتقاد و اعتمادی به منصوریان نداشتم و از ابتدای حضورش در استقلال (حتی آن دوران که بسیاری او را دوست داشتند) علیه او نوشتم. به طور مثال و (https://www.tarafdari.com/node/597333)
وهمچنین اولین بار علیرضا منصوریان را (ع – م) خطاب کردم (https://www.tarafdari.com/node/865562).
مدتهاست دیگر او را هم اینگونه خطاب نمی کنم و پس از این هم چنین می کنم. مثل یک خاطره تلخ او را گوشه ذهنم می گذارم و تمام.
از هیچکدام از پست های بالا پشیمان نیستم اما بابت یک کامنت حتماً پشیمانم. اشتباه کردم و در قضاوت عجول بودم. بابت این کامنت از شفر و از خودم (!) حلالیت می طلبم (https://www.tarafdari.com/comment/reply/812918/9612702).
این کامنت را همان روز امضای قرارداد شفر با استقلال نوشتم. هرچند در آن روز بسیاری با من هم عقیده بودند اما تاریخ نشان داد همگی اشتباه می کردیم. البته این کامنت اولین و اخرین موضع من علیه شفر بود و پس از آن همیشه از او حمایت کردم. اما بابت این کامنت حتما مرتکب اشتباه شدم.
