به ۱۰ سال پیش که نگاه میکنم قهرمانی پرسپولیس خیابان و محله قبلیمون یه قهوه خونه داشت پرسپولیس که گل زد قهوه خونهه ترکید خیابومونم همینطور چه روزگاری بود یادش بخیر همون سالا بهترین دوران فوتبال خارجی هم بودن اوج تیمای انگلیسی تو لیگ قهرمانان برخورد کردناشون باهم بازیای چلسی و لیورپول و لیورپول و چلسی و ارسنال و منچستری که چن فصل پیاپی ۳ تاشون نیمه نهایی میومدن از بازیکنا بخوام بگم که باید تا فردا صبح بنویسم لمپارد و جرارد و نیستلروی و رونالدو برزیلی و هانری و ادریانو و یه عالمه ستاره و فوق ستاره دیگه واقن دوران طلایی فوتبال بود الان فوتبال برام انقد که اون موقعا جذابیت داش جذابیت نداره یادمه بازیای بارسا رو میدیدم فقط بخاطر رونالدینیویی که عاشقش بودم بازیای رئال همیشه مو به تنم سیخ میکرد روبرتو کارلوس و فیگو و رائول و کاسیاس و ... بعد فرض کنین این تیم هیچ لیگ قهرمانانی نگرف اون زمان الان اگه بود ۱۰ سال پشت سرهم سی ال میگرفت به میلان اونموقه ارسنال اینتر چلسی منچستر و .... نگاه میکنم اصن حسرت میخورم که چه روزگارایی بودنو چه تیما و بازیکنای هیجان انگیزی بودن چه بازیایی میشد بنظرم فوتبال از ۲۰۱۰ به بعد دیگه جذابیتش مث قبل نشد ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ دهه طلایی فوتبال بودن الان داره دوباره یه تلنگری میخوره همینکه لیورپول اومده فینال لیگ قهرمانان همینکه اینتر داره برمیگرده همینکه یووه دوباره قدرتمند شده رم تو ۴ تا تیم میاد و ... یعنی که کم کم هرچند اندک فوتبال داره برمیگرده و من چقد منتظر اون لحظه ام که دوباره با دیدن بازیای فوتبال ذوق زده بشم و حالم خوب بشه یاد اون روزا بخیر و کاش زمان انقد سریع نمیگذشت ...