ووریا غفوری از آماده ترین بازیکن های لیگ امسال بوده. به طور کلی ووریا هم پسر خوبی است هم بازیکن باکیفیتی. اما تصمیم کیروش برای خط زدن ووریا اینقدرها هم عجیب و غیرمترقبه نبود. مهم ترین دلایل این تصمیم را می توان در چند مورد برشمرد:
1. ووریا نه امروز بلکه از چند ماه پیش جایگاه خود را در تیم ملی از دست داد. ماجرا بازمی گردد به مسابقات تدارکاتی قبلی با تونس و الجزایر. در این بازی ووریا که در اوج آمادگی بود تقریبا اکثر جنگ های تن به تن را باخت. تو آنالیز نود هم در همان موقع نشان داده بود که برخلاف بازی های داخلی ووریا در این بازی تقریباً همه آمارهای منفی را با هم داشت. کیروش پیش از هر چیز بازیکنی را در سمت راست می خواد که عبور از آن بسیار دشوار باشد. با آن آمارها ووریا چنین چهره ای نتوانست از خود نشان دهد.
2. کیروش برای جناح راست راست و چپ تیم ملی دو نوع بازیکن با دو ویژگی کاملاً متفاوت می خواد. یکی یک مدافع رونده (مثل رامین و ووریا در راست) و (قلی زاده در چپ) و دیگری بازیکنی عمدتاً دفاعی (مثل محمدی خانزاده یا منتظری). این دو نوع بازیکن دست کیروش را برای بازی های متفاوت و لحاظ مختلف بازی باز می گذارد تا بتواند ایده های تهاجمی و تدافعی را پیاده کند و برای آنها بازیکن ها مناسبی داشته باشد. به همین خاطر کیروش ترجیح می دهد بین رامین رضایی و خانزاده/منظری انتخاب کند تا بین رضایی/ غفوری.
3. غفوری بازیکنی دونده، پیگیر، قدرتی است اما ابدا بازیکن چابکی نیست. کیروش برای بازی در مقابل ستارگان جهان انتخاب هایی را بیشتر می پسندند که کمتر قدرتی و بیشتر چابک باشند به همین خاطر بوده که مدتها پیش یکی از مربیان رزمی کشور را به تیم ملی دعوت کرده تا بتواند روی آیتم چابکی و جنگندگی کار کند. در میان گزینه های موجود برای دفاع راست ووریا کمتر از بقیه چابک بود.
4. خانزاده و منتظری گزینه هایی چند پسته هستند کیروش ترجیح می دهد در چنین رقابتی بازیکن چند پسته بیشتری به همراه داشته باشد به همین خاطر تصور میکرد اگر رضاییان و غفوری را با هم به جام جهانی ببرد عملا ظرفیت مهمی را از دست داده است.
