نماد اخراج در جام‌های جهانی، یک دیدار در جام جهانی 1954 سوئیس است كه بعدها "نبرد برن" لقب گرفت. این بازی که داور آن آرتور الیس انگلیسی بود،۴۲ ضربه آزاد،۲ پنالتی،۳ کارت زرد و کارت قرمز داشت که با توجه به استانداردهای قوانین امروز می توانست چندین برابر باشد. این ۳ کارت قرمزبه جوزف بوجیک از مجارستان و نیلتون سانتوز و هومبرتو توزی از برزیل داده شد. حتی پس از سوت پایان درگیری بین دو تیم ادامه داشت. یکی از عکس هایی که در تصویر مشاهده می کنید، صحنه اخراج هومبرتو توزی پس از پایان بازی را نشان میدهد که با کف کفشش به صورت جیولا لورنت از مجارستان کوبید و اورا نقش بر زمین کرد و این تازه بخش کوچکی از درگیری های بین دوتیم بعد از پاین بازی بود؛ گوستاو سبژ سرمربی وقت مجارستان طبق گفته رسانه ها نیاز به ۴ عدد بخیه داشت.علاوه برآن بازیکنان برزیل به رختکن تیم ملی مجارستان وارد شدند و بازیکنان این تیم درگیر شدند و درگیری ها در زمین بازی ادامه یافت. علیرغم این درگیری های شدید در جریان بازی و بعد از آن،فدراسیون جهانی فوتبال(فیفا) هیچ جریمه ی سنگین برای دو تیم در نظر نگرفت و فقط به تذکری ساده بسنده کرد.در نهایت مجارستان ۴ بر ۲ با گل های ناندور هیدککاتی و ساندور کوجیس (۲بار) و میهالی لانتوس برای مجارستان و جالما سانتوس و جولینیو برای برزیل، پیروز میدان نبرد شد! (البته بازی هلند و پرتغال در جام جهانی 2006 در تاریخ جام های جهانی بیشترین کارت قرمز را داشته اما دیدار برزیل و مجارستان به دلیل خشونت های پس از بازی و نیز استانداردهای فوتبالی آن زمان خشن ترین بازی تاریخ لقب گرفته است.) آرتور الیس داور مسابقه از آن بازی می گوید: " فکر میکردم این بازی میتواند بهترین بازی ای باشد که تا حالا دیدم و از این موضوع بسیار خرسند بودم.شاید اختلاف مذهبی و سیاسی باعث این درگیری ها شده باشند ولی در هر صورت بازیکنان مانند یک حیوان رفتار کردند. این یک آبروریزی تمام بود. این بازی،وحشتناک بود. اگر این بازی در دوران امروزی شکل می گرفت، بسیاری از این بازیکنان اخراج میشدند و بازی نیمه کاره تمام می شد. تنها فکر من این بود که تصمیم بگیرم تا تمامش کنم."