مصاحبه آقا راموس رو تازه خوندم، به عنوان کسی که تقریبا نیمی از عکسای پروفایلش از ایشونه، میگم اشتباه کرد

هر وقت که بازی بزرگی داریم و افراد تیم حریف برا رئال کری میخونن؛ مث جهنم آلیانز یا کری های امری؛ شخصا خوشحال می شدم، چون می دونستم که اینجور مصاحبه ها بیشتر باعث میشه که بازیکنای ما تمام توانشونو بذارن و تقریبا تو همه ی این مواقع تو این چند ساله موفق از بازی بیرون میومدیم حالا اینطور مصاحبه های راموس یا امثال دل بوسکه بیشتر باعث میشه فشار رو رئال باشه و لیورپولیا رو بیشتر جری میکنه، در حالیکه اگه فینال استانبول یا نیمه نهایی 2013 که چار یک به تیم کلوپ باختیم رو در نظر بگیریم، باید کاملا متمرکز، سفت، محکم و با تواضع بازی کنیم تا امسالو با جام تموم کنیم، از تبدیل شدن این فصل به یه فصل بد جلوگیری کنیم و البته به یه افسانه تبدیل بشیم. پ.ن: البته نکته های مثبتی هم تو مصاحبه آقا راموس بود، مث اینکه ما به اندازه لیورپول انگیزه داریم یا اینکه انگار میخوام تو اولین فینالم بازی کنم و صد البته این جور انتقادات چیزی از سرور و سالاری ایشون کم نمیکنه و اما در مورد سیستم: لیور از کناره ها خیلی حمله میکنه و نقطه ضعفشونم دفاع کناره هاشونن... پس باید کناره زمینو شلوغ کنیم، به نظرم 4-4-2 خطی بهترین گزینس: کیلور، راموس، واران، کارواخال، مارسلو، مودریچ، کروس، آسنسیو، وازکز، رونالدو و بیل #aporla13