اونای امری مرد رویاها یا مردی گمشده در رویا

اونای امری مرد رویاها یا مردی گمشده در رویا آرسنال پس از 22 سال قلب تپنده خود را از دست داده است، مردی که جانشینش باید در حد و اندازه میراث بزرگی که برایش باقی مانده بود، باشد. هر اسمی که به ذهنتان برسد در لیست آرسنال برای تصدی پست مربی‌گری آرسنال وجود داشت: از کارلتو، یوآخیم‌لو، تیری هانری، پت ویرا، میکل آرتتا گرفته تا هر کس دیگری که به فکرتان برسد در این لیست وجود داشتند. همگان منتظر بودند تا اسم میکل آرتتا از گوی شیشه‌ای ماتی که درونش ناپیدا بود بیرون بیاید که به ناگه مردی که حتی در سیاهه لیست هم نبود مربی تیم شد. آرسنال باز هم همه را متعجب کرد، در چرخشی 180 درجه‌ای مربی به آرسنال آمد که کمتر کسی حدسش را می‌زد دیر وارد لیست شد و زود سکوان دار آن. آرسنال قصد نداشت دستمزد آن‌چنانی به مربی جدید پرداخت کند که این خود باعث حذف برخی گزینه‌ها شد.، از سوی دیگر آنها بودجه محدودی (طبق گمازنه‌ی‌ها چیزی در حدود 50 میلیون پوند) را برای بازسازی تیم در نظر گرفته‌اند، و از همه مهم‌تر نقش مربی در نقل و انتقالات بسیار کمتر از زمان حضور آرسن ونگر در آرسنال می‌باشد، همه اینها و عوامل پشت پرده دیگری باعث شد، تا گزینه‌های زیادی کنار بروند، تنها یک گزینه مناسب برای مربی‌گری آرسنال باقی بماند و او کسی نبود جز اونای امری. هر چند ناگفته نماند پست مربی‌گری آرسنال چه حال و چه در زمانی که ونگر سکان‌دار این تیم بود همواره مورد توجه و علاقه مربیان دیگر بوده و هست ولی وقتی پای پول و قهرمانی وسط باشد، بحث کمی پیچیده است به خصوص در این حال و روز. آرسنالی که تحویل اونای امری شده است، دارای خط حمله خوبی است و با توجه به دو خرید گران قیمت پارسال (لاکازت و اوبامیانگ) و آمار گلزنی تیم در فصل قبل نیازی به قانع کردن کسی برای این موضوع وجود ندارد. خط هافبک از نظر بالهای نفوذی کمی کم مهره به نظر می‌رسد، برخی نیز به عملکرد ژاکا انتقاد دارند، ولی با این وجود خط هافبک نیز از مهره‌های قابل قبولی بهره می‌برد. ولی تنها جایی که راه اخراج ونگر را نیز هموار کرد خط دفاعی بود، جایی که کوشلینی افت بسیار محسوسی داشت و اصلا از عهده کارش به خوبی بر نیامد و اشتباهات متعددی را مرتکب شد، هر چند مصدومیت ناگوار او، فرصتی را به وجود آورده تا کس دیگری جایش را بگیرد. موسطفی هم که به اندازه کافی بالغ نشده بود تا بتواند از پس رهبری خط دفاعی تیم بر آید و از اشتباهاتش درس نمی‌گرفت در نتیجه تیم آرسنال به مانند تیمی بی دفاع شده بود، باید دید سه مدافع مستعد و جوان آرسنال تا چه اندازه‌ای رشد می کنند، به هر حال خط دفاع نیاز به یک بازسازی اساسی دارد و احتمالا خریدهایی در راه باشد. اما پیتر چک قطعا افتضاح‌ترین مرد امسال آرسنال بود، که با اشتباهات متعددی که انجام داد و منجر به گل شدند، نشان داد خیلی از آن روزهای اوجش فاصله دارد، روزهایی که وقتی مهاجمان با او روبه رو می‌شدند لرزه بر اندامشان می‌افتاد، تمامی ضرباتی که او به توپ می‌زند نامطمئن هستند، بدون تردید یک دروازه بان جدید در راه است اما او کیست باید منتظر ماند و دید. اونای امری پارسال را در پی‌اس‌جی به پایان رساند، ماموریت او قهرمان کردن پی‌اس‌جی در لیگ قهرمانان بود که در آن ناکام ماند، البته قبل از او بلان و کارلتو نیز نتوانسته بودند این مهم را برای پی‌اس‌جی به ارمغان بیاورند. امری، در تیم متمول پی‌اس‌جی از لحاظ مالی بسیار غنی بود و هر آنچه می‌خواست برایش فراهم بود، اما در آرسنال وضع اینگونه نیست. آرسنال تیمی است، با بودجه‌ای محدود برای خرج کردن. برای بررسی دقیق‌تر کارنامه اونای امری نیاز است به گذشته او رجوع کنیم زیرا پی‌اس‌جی معیاری است بسیار دشوار برای سنجیدن امری. اونای امری تیم آلمریا را به لالیگا آورد و سال بعد رتبه هشتم را برایشان به ارمغان آورد، که بهترین رتبه این تیم در سالهای حضورش در لالیگا است. سال‌های 2008 تا 2012 را در والنسیا سپری کرد که به والنسیا کمک کرد به یکی از تیم‌های خوب لالیگا تبدیل شود و به این تیم ثبات بخشید، ولی اوج کارش در سویا بود که از سال 2013 تا 2016 سه بار پیاپی قهرمان لیگ اروپا شد کاری که تاریخی محسوب می‌شود. تنها نقطه سیاه کارنامه امری حضور 6 ماهه او در سال 2012 در اسپارتاک مسکو می‌باشد که از این تیم اخراج شد. از نگاه هواداران آرسنال تنها قهرمانی راضیشان می‌کند، اما آنها خوب می‌دانند که مربی جدید به فرصت برای بازسازی تیم با ایده‌های خودش نیاز دارد. قهرمانی لیگ برتر در فصل اول برای اونای امری، ماموریت غیرممکن است که اگر به وقوع بپوندد، به واقع این او بوده است که تیم را از خطرات به شکلی معجزه آسا عبور داده و قهرمانی را به ارمغان آورده است. ولی به هر حال باید دید نگاه مدیران تیم از انتخاب امری به عنوان سرمربی آرسنال چه بوده است، اگر اونای امری آرسنال را در این فصل به عنوان قهرمانی برساند، جا پای افتخارآفرینان نهاده است و کاری کرده‌است، کارستان، و راه را برای حضوری هر چه بیشتر در باشگاه برای خود هموار کرده است، ولی حتی اگر سهمیه لیگ قهرمانان را کسب کند، نیز کار خود را به خوبی انجام داده‌است. و امری این فرصت را دارد تا در سال بعد به دنبال جاه‌طلبی آرسنال یعنی قهرمانی در لیگ برتر باشد. شاید هدف مدیران باشگاه آرسنال از عقد قراردادی دو ساله با ونگر و آوردن میلسینات و سانلهی به آرسنال ایجاد تدریجی تغییرات برای خروج ونگر از آرسنال در پایان قراردادش بود، ولی اتفاقاتی که به وجود آمد و آنها مجبور شدند محترمانه عذر ونگر را بخواهند، آنها در شرایط سختی قرار داده است به طوری که شاید برای مدیران باشگاه آرسنال این قضیه نیز بد نباشد که تیم با حفظ ثبات نسبی و قرار گرفتن در بین چهار تیم برتر این یکی دو سال، پسا ونگری را از سر بگذراند تا آرسنال با کمترین تلفات دوران گذار را از سر بگذراند و به بلایی که منچستریونایتد دچار آن شد، دچار نشود و سپس به بلند پروازی‌های بیشتر فکر کنند و به دنبال قهرمانی باشند. کارنامه اونای امری نشان می‌دهد او بیشتر از اینکه فاتح جام‌ها باشد ایجاد کننده ثبات در تیم‌های تحت هدایتش بوده‌است. اما این تنها یک نگاه است و شاید اونای امری مردی است که آرسنال منتظرش بوده، مرد رویاها، او شاید یادآور دوران درخشان نه چندان دور آرسنال شود و باشگاهی بسازد براساس فلسفه آرسنال بازی زیبا و در کنارش جام‌های قهرمانی. اونای امری با یک هدف به آرسنال و آن اینکه اثبات کند مربی است برنده، برنده جام‌ها، مربی است در حد و اندازه مربیان بزرگ جهان، او می‌خواهد در کنار بزرگان قرار گیرد، در زمره مربیان صاحب سبک. اما امان از روزی که اونای امری خود در رویاهایش گم شود و نتواند اوضاع تیم را سر و سامان دهد و وضعیت آرسنال از اینی که هست بدتر شود، آن وقت این سوال مطرح می‌شود که این بار هواداران چه کسی را مقصر قلمداد می‌کنند، اونای امری، گازیدی، یا کرونکه؟ و.م