نظریه حقوقی هوشنگ نصیرزاده در ماجرای اتهام مربوط به جعل خدمت بازیکنان فولاد خوزستان و بی گناهی باشگاه در حالی صورت می گیرد که این کارشناس داوری و حقوقی در ماجرای جعل کارت خدمت سربازی توسط احمد مقدسی پور، بازیکن سابق تیم راه آهن با هزینه شخصی از اهواز به تهران می رفت تا از حق دیگر تیم خوزستانی نفت آبادان دفاع کند و این تیم را به لیگ برتر برگرداند. حالا چگونه است که آقای نصیرزاده 180 درجه تغییر موضع داده و در ماجرای پیش آمده از بی گناهی فولاد صحبت می کند که حتی اگر تخلف شان هم ثابت شود فقط بازیکنان 6 ماه تا یک سال محروم می شوند.
البته در ماجرای پیش آمده هیچ چیزی هنوز ثابت نشده، اما بر فرض این که این مسائل درست باشد. بررسی نام بازیکنان فولاد که در چند روز گذشته نامشان به گوش می رسید مشخص می کند که همه آن ها فوتبال پایه خود را هم از همین تیم فولاد شروع کردند و هنوز به تیم دیگری نپیوسته اند. پس نمی توان به همین راحتی حکم داد که باشگاه بی تقصیر است و تنها بازیکنان مقصرند. مخصوصا این که در فوتبال ایران با تعدد تیم های نظامی بیشتر از فوتبالیست ها، باشگاه های غیر نظامی از خدمت سربازی ضرر می کنند. آیا در صورت محرز بودن چنین تخلفی این دور زدن قانون، از ماجرای یک بازیکن راه آهن سنگین تر نیست که آقای نصیرزاده بدون هیچ گونه دعوتی در دادگاه های کمیته انضباطی فدراسیون شرکت می کرد؟
شاید فرض را بر این بگیریم که از آن زمان تاکنون قانون تغییر کرده و جعل خدمت سربازی دیگر تخلف محسوب نمی شود و به طور مثال کاپیتان تیم فولاد خوزستان با وجود غیرقانونی بودن بازی اش برای این تیم و نقش داشتن اش در قهرمانی آن ها در لیگ برتر تنها یک تخلف فردی صورت داده است. اما این که مثل آقای نصیرزاده قبل هرگونه تشکیل دادگاه هر گونه اتهام را از باشگاه شهرشان دور می کند این دیگر از آن مواردی است که نشان می دهد ایشان بنا را بر حمایت بی چون و چرا از تیم شهر خودش گذاشته است. بسیاری معتقدند برای منافع ملی می توان از خیلی چیزها گذشت و حتی دروغ گفت. مثل این که برای منافع شهری و قومی قبیله ای هم چنین حکمی صادق است!