اوریلو دی لورنتیس ، مالک ناپولی : « وقتی کارلو آنچلوتی از من یک سری بازیکن خواست، گفتم نه و او هم قبول کرد. درست بر خلاف کونته، با کونته مذاکره کردم اما وقتی به او گفتم نمیتوانم بازیکنانی که میخواهد را جذب کنم، تماس میگرفت و تماس میگرفت و همان حرفش را تکرار و خواسته هایش را تکرار میکرد! یادم میآید وقتی در مورد کولیبالی با او صحبت میکردم، به من پیشنهاد ۵۸ میلیون را داد و من گفتم با ۵۸ میلیون چه میتوانم کنم؟ پول وسیله است، نه هدف. چیزی که به آن نیاز دارم کولیبالی است نه ۵۸ میلیون.»
--
۱- یکی از نکات دوست داشتنی و مثبت دی لورنتیس، صادق بودنشه. گاهی اتفاقاتی رو تایید میکنه که در صورت عدم تاییدشون، شاید ساعت ها وقت نیاز باشه تا بشه اون اتفاق را اثبات کرد.
۲- دلیلی که با کونته در مورد نقل و انتقالات، احساس همدردی نمیکنم. و این حس ، فعلا، روز به روز برای من در حال افزایشه. کونته در مورد نقل و انتقالات زیاده خواهه و واقع بین نیست.
۳- معادل اصطلاح CV MANAGER در فارسی شاید، مربیانی باشند که بیش از حد جام و نتیجه گیری را مدنظر خود قرار میدهند و در این کار افراط میکنند. این یعنی حاضرند برای رسیدن به این هدف خود ، هر چیزی را نابود کنند و هر برنامه ای (مثل برنامه های بلند مدت باشگاه) را زیر پا بگذارند.
۴- همه به این مورد فکر میکنند که چرا کونته نتونست ترکیب منتخب و فاضله ای که رویاش رو داشت ، نه در یوونتوس و نه در چلسی، تشکیل بده. احتمالا دلیلش رو در اشتباهات باشگاه ها میدونن، اما کسی چرا از ضعف «احتمالی» مربی در زمینه مجاب کردن بازیکنان صحبتی نمیکنه.
۵- خرید های گران قیمت اگر توسط امثال کلوپ و گواردیولا انجام شوند ، بهانه ای نمیتوان گرفت. اما واقعا چرا کونته به چنین بازیکنان و سرمایه گذاری عظیمی احساس نیاز میکنه در حالی که نهایتا قصد داره به سبک برنلی و وست بروم (نسخه مدرن تر و فانتزی تر) بازی کنه؟
۶- کونته سابقه مشترکی در یوونتوس و چلسی پیدا کرده در مورد اختلاف با مدیران در بحث نقل و انتقالات. اما من این قول رو به شما میدم که اگر کونته رویکردش رو تغییر نده، ابدا دیگه نمیتونه تیم ایده آل خودش رو پیدا کنه. تیم ایده آل کونته، یوونتوس و چلسی بودند. یوونتوس ثروتمند ترین تیم ایتالیا بود. چلسی هم در طی دو سال حاضر شد ۱۳ بازیکن را به نفع کونته عوض کند (بی سابقه) ؛ هر دوی این تیم ها هم از سبک و فلسفه کونته حمایت کردند. شاید بگید که تیمی مثل پاریس ممکنه حاضر باشه بیش از این ها خرج کنه، اما خودتون جواب بدید. پاریس ترجیح میده n میلیون برای کونته خرج کنه و بازی دفاعیش رو ببینه یا n میلیون برای امثال پپ یا کلوپ یا حتی توخل خرج کنه و بازی تهاجمیشون رو ببینه؟
۷- بدون هیچ شکی، کونته از بهترین مربیان دنیاست. البته در فلسفه خودش. ساختار دفاعی ای که کونته به چلسی بخشید را شاید بعد از رفتن مورینیو و فاجعه ۲۰۱۵/۱۶ ، هیچ مربی دیگری نمیتوانست به چلسی بازگرداند. همه بازیکنان مثل یک موج جایگیری کرده و حرکت میکنند. یکی از چشم نواز ترین صحنه های فوتبال برای من تماشای ساختار های قدرتمند دفاعی است، که ساختار تیم کونته هم جزو بهترین ها است.
۸- اگر کونته نتوانست در تیم هایی مثل چلسی و یوونتوس که فلسفه دفاع-ضدحمله ای دارند خو بگیرد. دیگر هیچگاه نمیتواند با تیم هایی با فلسفه تهاجمی خو بگیرد. پس بنظر من بهتر است کونته در صورت عدم تغییر رویکرد، در تیمی میان جدولی به ادامه کارش ادامه دهد، آنجا هم میتواند همه بازیکنانی که میخواهد را بگیرد (امثال اگبونا، یورنته، کاندروا، بیابیانی و...) و با ابزار مورد نظرش میتواند شگفتی سازی کند، بدون هیچ درگیری ای.
خوشحال میشم نظر شما رو بدونم! ممنون که وقت گذاشتید و خوندید..
