آتزوری فن ها بخونین

بعد از میزبانی اروگوئه در 1930، نوبت اروپاییها بود که میزبان باشند و در نهایت پس از 8 جلسه طولانی بحث و بررسی ایتالیا انتخاب شد. در آن زمان کشور چکمه، زیر چکمه های فاشیست ها قرار داشت و نخست وزیر ایتالیا ،بنیتو موسیلینی، قصد داشت حد اکثر استفاده سیاسی و تبلیغاتی را از این مسابقات انجام دهد و از طریق فوتبال ایتالیا را به عنوان کشوری رشک بر انگیز به دنیا نشان دهد. در آن دوره 32 تیم اعلام آمادگی کردند که بصورت دو بدو با هم مسابقه دادند تا 16 تیم برتر راهی جام جهانی شوند. حتی میزبان نیز باید در مسابقات انتخابی شرکت میکرد و انصافا وقتی میزبان صعود کرد، مسئولین برگزاری مسابقات نفس راحتی کشیدند. مسابقاتی که میزبان در آن حاضر نباشد فاقد جذابیت است. بجز برزیل، آرژانتین، آمریکا و مصر سایر تیمها اروپایی بودند. اروگوئه قهرمان دور قبل به تلافی آنکه اروپاییها مسابقات دور قبل را که در اوروگوئه برگزار شده بود، تحویل نگرفتند، در این مسابقات شرکت نکرد و تا کنون تنها تیم ادوار جام جهانی است که برای دفاع از عنوان قهرمانی اقدامی نکرده است. آرژانتین هم که ستاره های فینالیستش به تیمهای اروپایی رفته بودند برای تیم کشورشان بازی نکردند. ریموند ارسی که در 1930 برای آرژانتین بازی می کرد و لوئیز فیلیپه مونتی که با آرژانتین به فینال جام جهانی رسیده بود در جام جهانی 1934 برای ایتالیا به میدان رفتند و قهرمان جهان شدند. ارسی یکی از گلهای ایتالیا را هم در فینال به ثمر رساند. آنفیلوگینو گواریزی برزیلی هم در جام جهانی 1934 برای ایتالیا به میدان رفت. وی در تیم برزیل ملقب به فیلو بود. انریکو گوئیتا هم که قبلا برای آرژانتین بازی کرده بود برای تیم موسیلینی بازی کرد و ایتالیا با تک گل او در نیمه نهایی اتریش را از پیش او برداشت. بنابراین چندان عجیب نبود که با پایان دور اول (مسابقات فاقد مرحله گروهی بود و بصورت تک حذفی برگزار میشد) تمام کشورهای غیر اروپایی حذف شدند. ایتالیا بازی اول آمریکا را از پیش رو برداشت اما در دیدار دوم اسیر درخشش ریکاردو زامورا ملقب به "ال دیوینو" (به معنای الهی) شد و نتوانست پیروز شود. بدلیل اینکه بازی به تساوی 1-1 کشیده شد، بازی تکراری برگزار شد که این بار ایتالیا 1-0 برنده شد و به نیمه نهایی رفت. در بازی دوباره که به زد و خورد گرایید، هفت بازیکن دو تیم وادار به تعویض شدند و ایتالیا با خوش‌شانسی از معدود حمله‌های خود سود برد و به پیروزی رسید. ایتالیا در نیمه نهایی اتریش را هم شکست داد تا فینالیست شود. اما چکسلواکی عالی بازی میکرد و شکست ناپذیر نشان میداد. گل نخست بازی را در دقیقه 70 "پاک" بازیکن چکسلواکی به ثمر رساند تا اضطراب تمام ایتالیا را فرا گیرد. اما تماشاچیان دو آتشهٔ ایتالیا پیش از مداخلهٔ پلیس به زمین ریختند و بازیکن چک را با تور سیمی بستند. چکها با به ثمر رسیدن گل دوم فاصله زیادی نداشتند. ایتالیا برای به ثمر رسیدن گل تساوی تلاش می کرد و موقعیت خوبی نصیب چکها شد که قدر آنرا ندانستند. بعد هم بجای تور دروازه تیرک دروازه را به لرزه در آوردند. هشت دقیقه بعد گل تساوی ایتالیا به گونه‌ای شگفت‌آور و شانسی وارد دروازهٔ چکسلواکی شد. تیم ایتالیا در این دیدار به شدت از سوی داور پشتیبانی می‌شد. گل پیروزی این تیم در برابر چکسلواکی در فینال جام جهانی در شرایط آفساید در دقیقهٔ ۹۶ زده شد. بدین گونه در بیرون از ایتالیا، قهرمانی این تیم به طنز از ناتوانی داوری و آوانتاژ زمین نام برده شد. ایتالیا بهترین تیم جام نبود ولی توانست همچون اروگوئه جام را در خانه نگه دارد. منبع: کانال مونیخی ها دوستان قصد من تخریب ایتالیا نیس و ایتالیا رو به عنوان یکی از بهترین تیمای ملی تاریخ قبول دارم ولی لطف کنین نگین که ایتالیا از آلمان بهتر و پر افتخار تر هس. همین قهرمانی حق ایتالیا نبود هرچند تو سال 2002 یه جورایی با حذف نا عادلانه ایتالیا تلافی شد ولی فک نکنم ایتالیا قهرمان می شد. در کل بگم که آلمان بهترین تیم اروپایی تو تاریخ هس چه تو یورو و چه تو جام جهانی تنها رقیب آلمان تو این مورد برزیل هس که با وجود قهرمانی بیشتر که انشا الله امسال میرسیم بهشون تو خیلی از آمار ها از آلمان عقب تره. ممنون از کسایی که خوندن.