بررسی مربی هایه فصل آینده رئال مادرید

(ونگر _ کونته _ ساری_گوتی) به احتمال بالا باید یکی از اسامی بالا هدایت مربیگری رئال رو بر عهده میگیرن اما نقاط قوت و نقاط ضعف هرکدومشون رو مورد بحث میپردازیم. اگر از ونگر شروع کنیم، تیمه ونگر در آرسنال، همیشه به عنوان یک بازی زیبا و چشم نواز ازش یاد میکنن که کار با سرعت توپ و رد و بدل آن بین بازیکنا از سرعت خوبی برخوارده اما تیم ونگر یک نقطه ضعفه بزرگ داره، اونم جلو تیم های اتوبوسی تاکتیک و چینش خاصی نداره و تیم هایی که در لالیگا هستن از اتلتیکو مادرید گرفته تا حتی سلتاویگو از این حیث برخوردارن، مشکل ایجاد میکنن همچنین خیلی وقته که ونگر با ستارها کار نکرده و معلوم نیست میتونه با جَو و فشار باشگاه کنار بیاد یا نه اما کونته.. همه کونته رو به بازی مالکانه و اکثرا با سه دفاعه میشناسن که تکیه قاطعیت وی در خطوط هافبک هستش، کونته هم مثل ونگر عاشق حمله و بازی زیبا هستش اما نقاط ضعف وی هم پوشیده نیست، یکی از عواملی که شاید خیلی تو چشم بیاداگر با تیم نتیجه نگیره و با فشارها کنار نمیتونه بیاد وی حتی از سکو نشین کردن ستاره ها هیچ اَبایی نداره و میتونه منو یاده دوران آخر مورینیو بندازه، اگر با احتساب اینکه نتیجه نگیریم، قائل باشیم. اما ساری.. سبک بازی ساری بیشتر سبک توتال فوتبال و بازی مالکانه همراه با پرسینگ بالا هستش اما شاید بشه تنها ایرادی که ازش گرفت اینه که به ستاره ها استراحت نمیده و وی به سیستم چرخشی اعتقاد نداره و همینطور دستاورد خاصی نیاورده.. اما گوتی... به عقیده ی من رئال نیاز به سبک و فلسفه خاصی که با تکنیک و روز دنیا حرکت کنه نداره، همینطور که زیدان سرمربی رئال بود بحث من، بحث انگیزشی و روحیه ایی متناسب تیم هستش. تیم هرگاه به خود باوری برسه، هیچ تیمی جلودارش نبوده اما اگر ایرادی بشه ازش گرفت، مربی ریسکیی هستش و عامل موفقیتش در رئال 50 به 50 هستش