مرحله ی دوم یا به عبارتی بهتر مرحله ی نهایی جام جهانی 1950 با حضور سرگروه ها باید پی گیری می شد. برای اولین و آخرین بار در تاریخ جام جهانی این مرحله به صورت دوره ای برگزار می شود. به نحوی که هر 4 سرگروه یعنی ، اسپانیا، برزیل،اورگوئه و سوئد باید باهم مسابقه دهند.برزیل با گذشتن از سد مکزیک و یوگسلاوی و تساوی با سوئیس؛ سوئد با گذشتن از سد ایتالیا و پاراگوئه ( هند دیگر هم گروه سوئد از مسابقات انصراف داد) و اورگوئه با درهم کوبیدن بولیوی با 8 گل ( فرانسه دیگر همگروه اورگوئه از مسابقات کنار کشید)؛ به این مرحله راه پیدا کردند. . تمرینات لاورخا پیش از دیدار با اورگوئه کاروان لاروخا به سائوپائولو می رود. در نخستین گام، اروگوئه فاتح نخستین دوره ی جام جهانی که در جام های 1934 و 1938 ، به علت عدم استقبال برخی کشورهای اروپایی از جام جهانی 1930، از حضور در مسابقات خودداری ورزیده بود، انتظار ماتادورها را می کشید. ورزشگاه پاکائمبو، در حضور 44 هزار تماشاگر میزبان یکی از جذاب ترین دیدارهای جام بود. اورگوئه زهردارتر نشان می دهد و پس از ایجاد چند موقعیت در دقیقه ی 29 توسط چیگیا به گل می رسد. اما بازورا طوفان به پا می کند. در دقیقه ی 37 گل اول و در دقیقه ی 39 گل دوم خود و لاروخا را درون دروازه ی اورگوئه جا می دهد. گل اول بازورا به اورگوئه گل دوم بازارا حالا جای برنده و بازنده تغییر می کند. لاروخا سرسختانه مقاومت می کند. مردان اسپانیا می دانند که اگر بر اورگوئه غلبه کنند، گام بلندی را برای قهرمانی برداشته اند. بازی پایاپای ادامه پیدا می کند. بالاخره در دقیقه ی 73 والریا قفل دروازه را می گشاید و بازی را به تساوی می کشد. این دیدار جذاب بدون برنده و با حساب 2-2 مساوی به پایان می رسد. اما در دیدار همزمان، برزیل با نتیجه ی عجیب 7-1 ، عامل حذف آتزوری یعنی سوئد را در هم می کوبد و برای دو حریف اسپانیایی زبان حسابی خط و نشان می کشد. . حال کاروان لاروخا باید به ریو برگردد. این بار ماراکانا با سکوهایی مملو از جمعیت آماده است تا با ساختن همان جهنمی که سوئد را بلعیده بود، انتقام سختی از لاروخا بابت شکست 3-1 سلسائو در 1934 بگیرد. سلسائوی مصمم و تا دندان مسلح با حمایت 152 هزار تماشاگر مقابل اسپانیای با دفاع از هم گسیخته کاری می کند کارستان. ماتادورها گویی تیم دیگری شده اند. جهنم ماراکانا، آن ها را هم همانند سوئد به نابودی کشاند. دقیقه ی 15 پاررا، مدافع اسپانیول گل به خودی می زند و همین موضوع جا را برای آتش بازی سلسائو باز می کند. جایر در دقیقه 21 و چیکو در دقیقه ی 31 بازهم گل می زنند. . دیگر رمقی برای لاروخا نمانده. تسلیم شده اند و گویی می خواهند بازی زودتر تمام شود. چیکو دقیقه ی 55 و آدمیر( اقای گل جام با 8 گل) در دقیقه ی 57 بازهم گل می زنند. سلسائو سیر نمی شود و به بی رحمی خود ادامه می دهد. زیزینیو دقیقه ی 67 حساب کار را 6-0 می کند. گل دقیقه ی 71 ایگوای والنسیایی هم برای اسپانیا دردی را دوا نمی کند. درست مثل گل اسکار در بلوهوریزینته که چیزی از عمق فاجعه ی 7 تایی شدن برزیلی ها مقابل ژرمن ها نکاست. اورگوئه نیز با غلبه بر سوئد با حساب سه بر دو، شرایط را به گونه ای رقم می زند که دیدار بعدیش با برزیل در ماراکانا عملا در حکم فینال و دیدار لاروخا با سوئد در سائوپائولو، در حکم دیدار رده بندی باشد.منتها اسپانیا با کسب تساوی مقابل سوئد به مقام سومی و برزیل نیز با کسب تساوی مقابل اورگوئه به مقام قهرمانی می رسیدند اما شرایط به نحو دیگری پیش رفت... گلزنی سلسائو لشگر شکست خورده ی لاروخا حالا برای کسب مدال برنز به سائوپائولو برمیگردد تا به مصاف وایکنیگ های زردپوش برود. بی انگیزگی در بازی بازیکنان لاروخا هم هویدا بود. حال و روزشان درست مثل برزیل 2014 در مقابل هلند در دیدار رده بندی است. گویی سومی و چهارمی برایشان تفاوتی ندارد. در دقایق 15 و 33 و 80 تقریبا گل های یک شکل و مشابهی می خورند که همه ی آن ها در حالت عدم یارگیری مناسب و ارسال زمینی از گوشه ی محوطه به ثمر می رسند. زارا در دقیقه ی 82 گلزنی می کند اما دیگر فایده ای نداشت. اما در آن سو در دیدار همزمان فاجعه ی 200 هزار نفری ماراکانا در راه است. برزیلی ها که از درهم کوبیدن اسپانیا و سوئد حسابی مغرور و سرمست شده بودند، خیال می کردند اورگوئه را هم به راحتی تار و مار می کنند اما در نهایت و در کمال شگفتی این آبی آسمانی پوش ها بودند که 2-1 پیروز شدند و اشک سلسائو را در خانه ی خودش درآوردند. حمله ی بی ثمر لاروخا که با ضربه ی سر اندرسون دفع می شود جام جهانی 1950 با آن که خیلی تلخ برای لاروخا به اتمام رسید اما بازهم تبدیل به جامی شد که در آن اسپانیا عنوان تنها تیم متوقف کننده ی قهرمان جام را یدک می کشد. هرچند شکست مقابل سلسائو بسیار تلخ بود ولی بدون شک نام هایی چون زارا و بازورا و رامایتس ( ملقب به گربه ی ماراکانا به خاطر پرش های کم نظیرش) ماندگار شدند. لاروخا این بار می شود گفت که با دستی پر برگشت و بدون عنوان از مسابقات خارج نشد. اما بدشانسی ها بازهم در راه بودند که در پست های بعدی به آن ها اشاره خواهیم نمود.