متن تماما نوشته اگريستي است:
يوونتوس را بدون ماركيزيو تصور كردن اسان نيست. اما بعضي اوقات جدايي به اندازه اي كه دردناك است لازم است. ماركيزيو در يوونتوس رشد كرده و تا ابد رهبري رنگ و سياه و سفيد را برعهده خواهد داشت. مديران يوونتوس هيچ مشكلي با ادامه دادن با شماره هشتشان ندارند.
براي مديران يوونتوس، ماركيزيو از يك بازيكن خارق العاده ساده فراتر است. او يك رهبر و يك راهنما براي بقيه تيم است. امسال اما كمتر از ٢٠ بازي براي يوونتوس انجام داده است. نه كمترين ولي يكي از كمترين ها.
ماركيزيو كه واضحا از بهترين هافبك هاي دنيا بود، با مصدىميت لعنتي در بازي مقابل پالرمو، كرير خود را تغيير يافته ديد. در حاليكه ماركيزو يك ريكاوري پيچيده و آرام را سپري مي كرد، حضور يافتن پيانيچ و بنتانكور، به آلگري اطمينان داد كه نه در كوتاه مدت و نه در بلند مدت، جاي خالي ماركيزيو پر خواهد شد. با توجه به افزايش نياز بنتانكور به بازي كردن و همچنين آمدن امره جان كه او هم جوان است، منطقي نيست كه در مواقع غير ضروري از ماركيزيو استقاده شود. به شكل واضحي اگر وضعيت فيزيكي ماركيزيو بهبود نيابد، فضا براي او سال قبل تنگ تر هم خواهد بود. از ديد مديران يوونتوس ماركيزيو غيرقابل جدايي است، مگر اين كه خود او چنين تصميمي بگيرد. حالا توپ در زمين ماركيزيو است. هفته آينده ديداري بين استفانو ماركيزيو، پدر و ايجنت او با يوونتوس برگزار مي شود كه مي تواند وضعيت او را مشخص كند.