حدودا چهار سال پیش وقتی در ششم دسامبر 2013 تیم ملی ایران با قرعه آرژانتین، نیجریه و بوسنی مواجه شد و در گروه F جام جهانی 2014 برزیل قرار گرفت، اکثریت قریب به اتفاق فوتبالدوستان و کارشناسان ایران پیش از شروع بازی ها شانسی برای کسب نتایج مطلوب و صعود تیم کیروش به دور بعد قائل نبودند.
اما امروز در جام جهانی 2018 علیرغم قرار گرفتن در گروه مرگ رقابت ها اکثر طرفداران و چه بسا کارشناس های فوتبال کشور به کسب پیروزی در بازی اول برابر مراکش کاملا خوشبین هستند و حتی این توقع را دارند که از بازی برابر پرتغال و یا اسپانیا یک تساوی بتوان گرفت! در حالیکه بنا به دلایل فنی یا غیر فنی دو تن از بهترین های تیم ملی یعنی سید جلال حسینی و وریا غفوری توسط شخص کیروش از نفرات اعزامی به روسیه جا ماندند. ضمن اینکه تیم به شدت جوان، کم تجربه و ناپخته هست نسبت به رقبا و همینطور تیم چهار سال پیش ایران. این تفاوت در سطح توقعات و انتظارات مرهون شخص کیروش هستش در حالیکه به اعتقاد من منطقی نیست و ما از هر سه تیم گروه به لحاظ قابلیت های فردی و تکنیکی ضعیف تر هستیم. ضمن اینکه فکر می کنم ما انسجام و قدرت چهار سال پیش و همچنین دور مقدماتی جام جهانی روسیه رو در خط دفاعی نداریم و نمی تونیم نمایش غرور آمیز مقابل آرژانتین و... رو اینجا تکرار کنیم.
با این همه با سراسر احساس و وجودم مثل همیشه برای تیم ملی کشورم آرزوی موفقیت و کسب برد در اولین گام مقابل مراکش رو دارم. ان شاء الله که بعد بازی همزمان با عید فطر در تمام ایران شاهد جشنی سراسری باشیم و برای چندی به ایرانی بودن همه افتخار کنیم. یا علی
