من بچه كه بودم از اين كه از تلويزيون هميشه كلماتي مثل ناسيونال، اكسپرسيونيسم و ... كه ميشنيدم لجم ميگرفت. از اين كه تلويزيون بلد نيست درست اينگيليسي رو تلفظ كنه و نشنال رو ميگفت ناسيونال واقعا لجم ميگرفت. بعدها فهميدم مرجع ما براي كلمات خارجي فرانسه س نه انگليس. يعني اينا تلفظ فرانسويش رو ميگفتن و صحيح هم ميگفتن. سعيدِ بچه، حق داشت؛ از لحاظ تلفظ انگليسي حق با من بود؛ مسئله اين بود كه اين تصور من  حقيقت بود ولي كل حقيقت نبود. كل حقيقت اين بود كه اصلا مبنا انگيليسي نيست و صرفا به خاطر شباهت رسم الخط من مبنا رو استباها انگليسي گذاشته بودم در صورتي كه فرانسوي، ايتاليايي، اسپانيايي و غيره هم ميتونست باشه. خيلي وقتا با اطلاعات ناقص ما، چيزهايي خيلي واضحا، مثلا اين كه فليني، ربيع خواه، خديرا و فيره نبايد بازي كنن، اما مسكل اينه كه يك سري مسايل خيلي مهم هست كه ما اونا رو نمي بينيم و تو محاسباتمون وارد نمي كنيمشون.  ---- #هر_چي_كي_روش_بگه