یکی از بهترین آهنگ های ایرانی ای که تا به امروز شنیدم... هر سه عنصر اصلی این آهنگ (کلام، آهنگسازی و صدا) در یک اوج "مثال زدنی" قرار دارن خالی ام ! خالی از آواز، خالی از جرأت پرواز ای غزل ترین ترانه ! منو از ازل بیآغاز من و پر کن از ستاره، از یه فریاد دوباره از یه آهنگ قدیمی که خریداری نداره من و پر کن از پرستو، از شب نگاه آهو از تو خاکستر دریا، زنده شو ترانه بانو ! بگو از شب تا خروسخون فاصله چند تا ستاره ست ؟ بگو کی لحظه ی ناب اون تولد دوباره ست؟ بگو تا سفره ی هف سین چند تا یخبندون سرده ؟ بگو چشمای ترانه چند تا بغض و گریه کرده ؟ بگو با منی که نبض روزگار و دست بگیرم بگو تا از این زمونه خنده هام و پس بگیرم بگو هستی که بمونم ، پشت زندگی نمیرم تو که قصه تو قصه نباشی ،‌ از تموم قصه سیرم خالی ام ! خالی از آواز ، خالی از جرأت پرواز ای غزل ترین ترانه ! منو از ازل بیآغاز من و پر کن از ستاره ،از یه فریاد دوباره از یه آهنگ قدیمی که خریداری نداره من و پر کن از پرستو ، از شب نگاه آهو از تو خاکستر دریا ،زنده شو ! ترانه بانو ! ترانه ی سکوتم و تنها تو می شنوی عزیز! عطر زلال غزل و رو تن واژه هام بریز !