طرفداری | بری ونیسون (Barry Venison) زاده 16 اوت 1964 در شهر کانست انگلستان است. او در پست‌های دفاع راست، هافبک میانی و هافبک دفاعی بازی می‌کرد. فوتبال برای بری از باشگاه ساندرلند آغاز شد و او پس از حضور در تیم‌های پایه آن، در سال 1982 به تیم اصلی منتقل شد. ونیسون در هفته نهم و دیدار برابر ناتس کانتی به نخستین بازی خود در فوتبال حرفه‌ای دست یافت. تا پایان فصل، این بازیکن در 21 بازی به میدان رفت و موفق به ثبت گل پیروزی‌بخش ساندرلند در دقیقه 88 دیدار هفته 20 برابر منچستر سیتی شد. در فصول بعدی، ونیسون به بازیکن ترکیب اصلی ساندرلند تبدیل شد و آمارهای 40 بازی در فصل 83-1982، 41 بازی در فصل 84-1983 و 47 بازی و یک گل در فصل 85-1984 را به ثبت رساند. صعود ساندرلند به فینال جام اتحادیه یا EFL کاپ باعث شد تا ونیسون، با بستن بازوبند کاپیتانی تیمش در این دیدار که برابر نورویچ سیتی برگزار می‌شد، جوان‌ترین کاپیتان فینال‌های این تورنمنت در ومبلی شود. شکست در فینال و نهایتاً سقوط ساندرلند به سطح پایین‌تر، موجبات جدایی ونیسون را فراهم آورد.

 

این بازیکن پس از جدایی از ساندرلند، به تمامی باشگاه‌های حاضر در سطح نخست فوتبال انگلستان نامه نوشت و از آمادگی خود برای کمک به تقویت آن‌ها در نقل و انتقالات سخن گفت. تنها یک سرمربی و یک باشگاه بود که علاقه‌مند به همکاری با ونیسون بود و آن هم، کنی دالگلیش، سرمربی وقت لیورپول بود. در نتیجه، این بازیکن با مبلغی معادل 235 هزار یورو، راهی آنفیلد شد و پیراهن لیورپول را برتن کرد. ونیسون که قرار بود تا جای خالی مارک لارنسون را در ترکیب پر کند، نخستین بازی خود برای تیم جدیدش را در هفته نخست لیگ برتر انگلستان برابر نیوکاسل انجام داد. او تا پایان فصل در 41 بازی به میدان رفت و از مهم‌ترین بازیکنان تیمش بود. در فصول بعدی، ونیسون درگیر چالش با مصدومیت‌هایش بود و تعداد زیادی از بازی‌های لیورپول را از دست داد و تنها در نیمه دوم فصل 90-1989 به ترکیب اصلی لیورپول بازگشت. او در این فصول آمارهای 22 بازی در فصل 88-1987، 21 بازی در فصل 89-1988، 37 بازی و سه پاس گل در فصل 90-1989، 14 بازی و یک پاس گل در فصل 91-1990 و 19 بازی و دو گل در فصل 92-1991 را به ثبت رساند. ونیسون در فصل آخر همکاری با لیورپول، موفق به گلزنی در جام یوفا برابر تیرول شد. او با لیورپول به چهار قهرمانی در سوپرکاپ انگلستان و دو قهرمانی در جام حذفی این کشور دست یافته بود.

 

در سال 1992، کوین کیگان مأموریت داشت تا نیوکاسل را به سطح برتر فوتبال انگلستان بازگرداند و نخستین اقداماتش در راه این مهم، تقویت بدترین خط دفاعی فصل گذشته لیگ برتر انگلستان بود. در نتیجه این امر، کیگان شاگرد سابق خود در لیورپول را بهترین گزینه ممکن دانست و او را با مبلغی معادل 300 هزار یورو، خریداری کرد. 11 پیروزی متوالی در سطح دوم انگلستان یا فرست دیویژن، نخستین نتایج حضور ونیسون در سمت راست خط دفاعی نیوکاسل بود. با 52 بازی و دو پاس گل از این بازیکن، نیوکاسل به راحتی قهرمانی سطح دوم انگلستان را به دست آورده و به لیگ برتر بازگشت. ونیسون در بازگشت به سطح برتر فوتبال کشورش، بازوبند کاپیتانی نیوکاسل را بر بازو بست و با استایل مورد پسند جوانان دهه 90 میلادی یعنی موهای بلند و بلوند، شلوار جین سنگ‌شور، چکمه‌های کابوی و تیپی «Miami Vice»طور، محبوبیت بسیاری در میان هواداران تیمش داشت. او در 41 بازی فصل 94-1993 به میدان رفت و عملکرد بسیار مطلوبی داشت. خرید یک دفاع راست توسط نیوکاسل باعث شد تا ونیسون در فصل 95-1994، مجبور به تغییر پست شده و در پست هافبک دفاعی، عملکردی به مراتب درخشان‌تر از دفاع راست داشته باشد. او که به دلیل حضور در مهمانی‌های متعدد، بازوبند کاپیتانی را از دست داده بود، با عملکرد بسیار خوبش در این فصل که شامل 36 بازی و یک گل برابر استون ویلا می‌شد، عنوان بازیکن سال انگلستان را به دست آورد. تنها گل ونیسون برای نیوکاسل، از فاصله 20 یاردی خط دروازه حریف بود و به یکی از بهترین گل‌های فصل لیگ تبدیل شد.

 

در سال 1995، با نظر گریم سونس، سرمربی انگلیسی گالاتاسارای، این باشگاه ترک، مبلغی در حدود 750 هزار پوند را برای خریداری ونیسون هزینه کرد و به نخستین باشگاه خارجی او تبدیل شد. او از هفته نخست و دیدار برابر وان اسپور به ترکیب اصلی گالاتاساری رسید و در دیدار برابر آنتالیا اسپور نیز پاس گل داد اما حضورش در ترکیه، بیش از شش ماه و 10 بازی، طول نکشید. او در نقل و انتقالات زمستانی این فصل با 850 هزار پوند به انگلستان بازگشت و پیراهن ساوتهمپتون را برتن کرد. 27 بازی و یک پاس گل در فصل 96-1995 و دو بازی در فصل 97-1996، حاصل حضور او در جمع قدیس‌ها بود. آسیب‌دیدگی کمر باعث شد تا این بازیکن در سال 1997، از دنیای فوتبال خداحافظی کند.

 

ونیسون که در تیم‌های ملی زیر 18 سال و زیر 21 سال انگلستان حضور فعالی داشت، برای پوشیدن پیراهن تیم ملی بزرگسال کشورش تا 30 سالگی صبر کرد. درخشش در نیوکاسل باعث شد تا این بازیکن در دو دیدار ملی برابر آمریکا و اروگوئه در سال‌های 1994 و 1995 بازی کند. او یکی از معدود بازیکنان موفقی است که سابقه بازی در دو باشگاه رقیب نیوکاسل و ساندرلند را داشته و عملکرد موفقی در هر دو ثبت کرده باشد. او پس از بازنشستگی، یک سایت حراجی یادگاری‌های ورزشی به نام «Bid4sports» را راه‌اندازی کرد و با درآمد آن برای موسسات خیریه، پول جمع‌آوری می‌کرد. او در سال 2001 در فیلم سینمایی «مایک باست، مدیر انگلیسی»، نقش خودش را بازی کرد.  

 

از سری خاطرات فوتبالی