اختصاصی طرفداری - استراتژی ایران در جام جهانی، قوای جسمانی بالایی را می طلبد و برای اجرای صحیح این شیوه از بازی، باید همواره بازیکنان به لحاظ جسمانی در بهترین شرایط خود باشند.
ملی پوشان در مصاف با مراکش، به لحاظ میزان دوندگی، یکی از بهترین نمایش های خود را داشتند تا از این حیث شاهد کم شدن اختلاف با سایر تیم های همگروه باشیم. ملی پوشان با 100 کیلومتر جا به جایی، در این خصوص ضعیف ترین عملکرد را در گروه B داشتند و اسپانیا با 103 کیلومتر، بیشترین دوندگی را داشت.
مسلما شاگردان کی روش به لحاظ میزان دوندگی یکی از بهترین روزهای خود را پشت سرگذاشتند و از این حیث کمترین فاصله ممکن را با بهترین های دنیا داشتند. اما نکته قابل تأمل "تداوم" این شرایط است؛ جایی که مسلما در دیدارهای آتی با تحلیل بدنی مواجه خواهیم بود و اینجاست که تأکید و درخواست کی روش مبنی بر داشتنِ تمریناتی مضاعف پیش از شروع جام جهانی، ملموس تر می شود.
جدا از مسئله کمی، به لحاظ کیفی نیز ملی پوشانمان از عملکرد قابل دفاعی برخوردار بودند و به طور کل در این خصوص عملکردی فراتر از سطح آسیا داشتند. در هر صورت نکته نگران کننده در خصوص تحلیلِ بدنی، بیشتر مصاف با پرتغال را تهدید می کند، هر چند باید توجه داشت به لحاظ ابزاری از تنوع بیشتری نسبت به جام جهانی 2014 برخورداریم و دست کادر فنی برای مدیریت ابزار باز است. با این تفاسیر چندان بعید نیست در دیدارهای آتی جا به جایی های نسبتا پرتعدادی را شاهد باشیم.
در شرایطی که در مصاف با اسپانیا و پرتغال ایران شکلی دفاعی خواهد داشت، ضروری است ابتدا به لحاظ جسمانی بازیکنان در بهترین شرایط خود باشند و امیدواریم عمکلرد مناسب در این خصوص، در دیدارهای بعدی نیز تداوم داشته باشد.