فیلم «عصبانی نیستم!» بعد از پنج سال به اکران عمومی رسید و داستان زخمی را تعریف کرد که هیچوقت کهنه نمیشود. داستان عشقی که بر همهچیز ارجح است اما مجالی برای رسیدن عاشق به معشوق مهیا نمیشود.
فیلم «عصبانی نیستم!» دومین ساخته رضا درمیشیان، بعد از فیلم «بغض»، سال ۹۲ ساخته شد و در جشنواره فجر به نمایش درآمد. فیلم به دلیل موضوع خاص و موضعگیری سیاسی خود با استقبال بینظیری روبهرو و در همان ابتدای نمایش به سانسهای فوقالعاده کشیده شد. اما پُر واضح بود که عدهای حتی کوچکترین اشاره به وقایع تلخ سیاسی دورهای خاص را بر نمیتابند و «عصبانی نیستم!» با وجود کاندید شدن در بخشهای بازیگر نقش اول مرد (نوید محمدزاده)، بازیگر نقش اول زن (باران کوثری)، تدوین (هایده صفی یاری)، صدابرداری (نظامالدین کیایی) و صداگذاری (محمدرضا دلپاک) از بخش جوایز مسابقه کنار گذاشته شده و با حاشیههای فراوانی روبهرو شد. در همان جشنواره رضا عطاران که سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد را دریافت کرد، جایزه را متعلق به نوید محمدزاده دانست که پیشتر توسط هیئت داوران انتخاب شده بود. دردسرهای فیلم «عصبانی نیستم!» به همین جا ختم نشد و فیلم پس از طی مراحل بسیاری ثبت اکران و لغو آن، ممیزی و تهدید، در نهایت در اردیبهشت سال ۹۷ به اکران عمومی رسید تا پایانی باشد بر این حکایت پنجساله پرفراز و نشیب.
رابرت گلنسی در مصاحبهای عنوان کرده است: «تمام داستانهای جهان قبلاً بازگو شدهاند، اما این داستانها از همه جوانب بیان نشدهاند.» گفتهای که درباره فیلم «عصبانی نیستم!» نیز صادق است. داستانی عاشقانه که صدها غزل، کتاب و فیلم در راستای آن آفریده شده و بعضی مورد اقبال بیشتری واقع شدهاند. لیلی و مجنونِ نظامی، رومئو و ژولیت از شکسپیر، گتسبی و دیزی در گتسبی بزرگ از فیتزجرالد و ریک و ایلسا در کازابلانکا. همه در جدال بر سر یک موضوع: عشق و هر کدام با داستان و فضایی متفاوت، و به عبارت بهتر از زاویه دید خود، به این مفهوم انتزاعی پرداختهاند. در فیلم «عصبانی نیستم!» نوید (نوید محمدزاده) دانشجوی آس و پاس، باهوش و درگیر سیاستی است که به دلیل وقایع سال ۸۸ از تحصیل تعلیق شده و به سختی در تهران روزگار میگذراند. نوید از محل کار خود اخراج شده، معرف و ضامن ندارد و قادر به تهیه گواهی عدم خلافی نیست. اما یک دلیل بزرگ برای جنگیدن دارد: ستاره (باران کوثری) همکلاسیاش. ستاره و نوید مدتها است دلباخته یکدیگرند، اما با بالا رفتن سن آنها، پدر ستاره (رضا بهبودی) از نوید انتظار دارد که هرچه سریعتر شرایطی را برای زندگی آرام با ستاره مهیا کند. نوید از پدر ستاره مدتی وقت میخرد و خود را به در و دیوار میزند که ستاره را از دست ندهد. داستان «عصبانی نیستم!» همینقدر ساده و سرراست است و گمان اولیه میرود که روایتی تکراری و فاقد گفتههای جدید باشد. اما درمیشیان، محمدزاده، کوثری و باقی دستاندرکاران دست به دست هم میدهند که ورق جور دیگری برگردد. زومجی.
7.3/10 · IMDb