"به طرز شعارگونه ای میگن رئال همیشه ذهنیت برتری داشته، ولی سال ها نتایج خلافشو ثابت میکرد.اکثر تیم های لالیگا و اروپا این تیمو بارها گل بارون کردن، برنابئو "پاتایای" تیم ها و ستارگان فوتبال بود، رئال کهکشانی"

# الکی نظر نده تا اخر بخون ببین چی نوشتم ... هم کریس فنم هم رئالی ولی اولویت با کریسه ، جوری که الان از پرز و کارواخال و ایسکو متنفرم ... بارها یوونتوس، لیون، رم، آرسنال، بارسلونا، بایرن و حتی مایورکا، هوئلوا و ساراگوسا و این اواخر هم آلکورکون تو برنابئو و در مقابل رئال شب های خاطره انگیزی ساختن اون هم با ترکیبی به مراتب ضعیف تر نسبت به رئال، کهکشانی های رئال تو شب های سی ال هر دفعه باید هنرنمایی یه بازیکن رو نگاه میکردن و هواداران حاضر در برنابئو با حسرت بلند میشدن و برای اونها دست میزدن...هانری، رونالدینیو، بارها مسی، ژاوی، دل پیرو، توتی، ویا، تورس و حتی هتریک پاندیانی و میلیتو !!! اون روحیه برد رو ما یک هشتم مقابل شالکه ۲۰۱۵ ندیدیم، اگر گل های رونالدو نبود شاید بجای ۳ تا زدن و ۴ تا خوردن نتیجه فاجعه باری رخ میداد...شاید اگر تو تورک تلکام آرنا رونالدو دبل نمیکرد گالاتاسرای یه کامبک تاریخی و یه جشنواره گل به راه مینداخت...چیزی که رونالدو به رئال اضافه کرد صرفا بار فنی نبود، رونالدو رئال رو از "میلان" شدن نجات داد...کاری که کهکشانی های رئال هیچوقت نمیتونستن انجام‌ بدن...راموس سوتی و بقیه ستاره ها بارها باید تو برنابئو ۴ گل خوردن از سویا، ۶ تا خوردن از بارسا ، ۵ گل خوردن از مایورکا، ۳ صفر باختن به هوئلوا ، ۴ صفر باختن به آلکورکون نگاه میکردن. رئال باشگاه بزرگیه و اصولا هر باشگاهی بزرگتر از هر بازیکنیِ ولی خواهشا شعار ندید، رئال بدون رونالدو نه تنها نمیتونست ۱ بار قهرمان اروپا بشه بلکه شاهد تحقیر های بیشتر مقابل تیم های درجه ۲ اروپا در برنابئو میبود.