سال 2009 برای تنیس دوستان سالی پر از اتفاقات جذاب بود. در ابتدای سال مثل همیشه مسابقات آزاد استرالیا برگزار می شد. جایی که راجر فدرر پس از شکست های پیاپی برابر نادال آماده ی انقام بود. فینال هم مثل همیشه تکراری. راجر فدرر در برابر نادال ، اما اینبار مایستروی سویسی دیگر شماره یک دنیا نبود ، ماتادور اسپانیایی در سال قبل این عنوان را پس از سالها از چنگال او دزدیده بود. هر دو برای هر امتیاز تا آخرین لحظه می جنگیدن تا در نهایت در یکی از زیباترین تنیس های تاریخ ماتادور مایستروی سویسی را شکست داد. اما لحظه ای که برای همیشه در تاریخ ثبت شد اشک های فدرر هنگام اهدای جایزه ی مقام دومی (که گویا باید به این رتبه عادت می کرد) و تشویق بی امان تماشگران بود. اما هیچکس بعد ها از جوان ترکه ایی بیست ساله ی آرژانتینی که در یک چهارم سه بر صفر از فدرر شکست خورد یاد نخواهد کرد.
فصل خاکی آغاز شد و فدرر همچنان در افول به سر می برد، ستاره هایی چون ماری، جوکویچ، داویدنکو، سودرلینگ و ورداسکو می درخشیدند. اما اوپن فرانسه داستانی دیگر داشت. مایستروی سویسی می خواست نشان دهد که رییس کیست. او مسابقات را با اقتدار آغاز کرد و پس از شکست ماتادور اسپانیایی در برابر سودرلینگ آماده روحیه دو چندان گرفته بود. در نیمه نهایی برابر همان جوان آرژانتینی قرار داشت. اینبار ولی کار بسیار سخت بود. در یکی از زیباترین بازی های رولن گاروس فدرر سه بر دو خووان مارتین دلپوتروی جووان را شکست داد تا در نهایت برای اولین بار قهرمان اوپن فرانسه شود. اما باز هم کسی اسمی از خوان مارتین نبرده بود.
فصل چمن آغاز شد، نادال مصدوم شد، دولپوتروی جوان در همان دور دوم ویبملدون برابر لیتون هییوت شکست خورد اما مایستروی سویسی دست بردار نبود تک تک رقبا را با قدرت کنار زد تا در فینال برابر اندی رادیک، رغیب قدیمی قرار گیرد و در یکی از زیباترین مسابقات تنیس ویمبلدون در پنج ست، سه بر دو رادیک را شکست دهد و به 14 گرند اسلم پت سامپراس برسد.اینبار هم خوان مارتین یاد نشد.
فصل هارد کورت آغاز شد، اینبار تمامی رقبا آماده بودند. فدرر، نادال، جوکویچ، داویدنکو، ماری، ورداسکو، سودرلینگ و البته خوان مارتین دلپوترو. خوان مارتینه جوان رقبا را یکی پس از دیگری کنار زد تا در نیمه نهایی به ماتادور اسپانیایی رسید. اینبار اما قضیه فرق داشت دل پوترو در سه ست یکی از سنگین ترین شکستهای نادال را در رقابتهای گرند اسلم (6-2، 6-2، 6-2) به او تحمیل کرد. در فینال راجر فدرر آماده که دوباره رتبه اول را از آن خود کرده بود انتظار می کشید. در نهایت در یکی از زیباترین فینال های تاریخ یو اس اوپن در حالی که در ست چهارم فدرر دوبار فرصت قهرمانی را داشت ، دلپوترو مقاومت کرد و تا در ست پنجم کار را تمام کند و با شکست نادال و فدرر قهرمان شود. اینبار همه جا اسم جوان ترکه ایی بیست ساله ی آرژانتینی بر سر زبانها بود. این پایان کار او در سال 2009 نبود اون در مسابقات آی تی پی فینال هم توانست به فینال برسد اما در نهایت نتیجه را به داویدنکو واگذار کرد.
دلپو از سال 2010 مدام با مصدومیت های مختلف دست و پنجه نرم کرد و تقریبا دو فصل کامل را از دست داد. حالا در سال 2018 با اقتدار به فینال یو اس اوپن راه پیدا کرده است تا بار دیگر رویای گذشته را تکرار کند.
