طرفداری | کریستیانو رونالدو سال‌هاست که پس از به ثمر رساندن گل، با پرشی بلند، چرخشی در هوا و فرودی قدرتمند، دستانش را به عقب می‌برد و فریاد معروف «سیوووو» را سر می‌دهد؛ جشنی که به یکی از شناخته‌شده‌ترین نمادهای شخصی این فوق‌ستاره پرتغالی تبدیل شده و حالا در سراسر جهان طرفداران بسیاری دارد. اما برخلاف تصور، این حرکت از ابتدا طراحی‌شده نبود و در جریان یک مسابقه، کاملاً اتفاقی شکل گرفت.

داستان تولد جشن «سیوو» به ۷ اوت ۲۰۱۳ و دیدار رئال مادرید مقابل چلسی در فینال تورنمنت پیش‌فصل جام قهرمانان بین‌المللی بازمی‌گردد. مسابقه‌ای که در ورزشگاه هاردراک میامی، با نام سان‌لایف در آن زمان، برگزار شد و با پیروزی ۳ بر یک یاران رونالدو به پایان رسید. رونالدو در آن بازی دو بار دروازه چلسی را باز کرد؛ ابتدا با ضربه‌ای تماشایی از روی ضربه آزاد و سپس با ضربه سر.

پس از گل دوم، رونالدو به سمت پرچم کرنر دوید، به هوا پرید، در میانه آسمان چرخید و با فرودی محکم، دست‌هایش را به عقب برد و فریاد «سیوووو» را سر داد. حرکتی که در ابتدا واکنشی کاملاً طبیعی به هیجان گلزنی بود، اما خیلی زود به امضای اختصاصی او تبدیل شد. رونالدو بعدها درباره شکل‌گیری این جشن توضیح داد که هیچ برنامه‌ای برای انجام چنین حرکتی نداشته است. او در این باره گفت: 

در آمریکا مقابل چلسی بازی می‌کردیم. نمی‌دانم این جشن از کجا آمد. فقط گل زدم و این کار را انجام دادم. کاملاً طبیعی بود. بعد از آن، بارها تکرارش کردم و متوجه شدم هواداران آن را دوست دارند و مرا با این حرکت به یاد می‌آورند.

انتخاب عبارت «سی» نیز به دوران حضور رونالدو در فوتبال اسپانیا بازمی‌گردد. این واژه در زبان اسپانیایی به معنای «بله» است و بازیکنان و هواداران رئال مادرید پس از پیروزی‌ها و گل‌ها، آن را با کشیدگی و هیجان فریاد می‌زدند. رونالدو نیز همین عبارت را به بخشی جدایی‌ناپذیر از جشن گل خود تبدیل کرد. محبوبیت این حرکت به‌سرعت از مرزهای اسپانیا فراتر رفت. رونالدو در ادامه دوران حرفه‌ای خود، چه در رئال مادرید و چه در تیم‌های منچستریونایتد، یوونتوس و النصر و همچنین در بازی‌های تیم ملی پرتغال، بارها این جشن را تکرار کرد. حتی در مراسم اهدای توپ طلای ۲۰۱۴ نیز سخنرانی خود را با فریاد معروف «سیوو» به پایان رساند.