امروز برای هزارمین بار شوالیه تاریکی رو دیدم

و مثل همیشه وقتی به سکانس پایانی فیلم میرسم موهای تنم سیخ میشه: 

اون قهرمانیه که گاتهام شایستگیشو داره، ولی قهرمانی نیست که الان نیاز داریم. یه نگهبان خاموشه، یه پشتیبان هوشیار، یه شوالیه تاریک...