طرفداری- جورجو کیه لینی، کاپیتان یوونتوس و تیم ملی ایتالیا معتقد است بازی در تیم ملی نسبت به باشگاه در اولویت است. او در دیدار دوستانه مقابل آمریکا برای صدمین بار با پیراهن آتزوری به میدان خواهد رفت.

کیه لینی در مصاحبه ای با اسکای اسپورت ایتالیا گفت:

بازی در تیم ملی ایتالیا باعث افتخارم است؛ چنین چیزی فراتر از همه رویاهای کودکی است. وقتی کودک هستید می خواهید فوتبالیست شوید، در سری آ به میدان بروید و در تیم ملی بازی کنید. حالا رسیدن به 100 بازی ملی، یک حس فوق العاده اضافه تر است. قطعا توانایی های ذاتی و طبیعی داشته ام اما بدون تلاش و سختکوشی چنین چیزی میسر نمی شد. بازی در پیراهن آتزوری یک اتفاق خاص است. شما با پیراهن تیم باشگاهی خود شناخته نمی شوید. وقتی پیراهن تیم ملی را بر تن می کنید، نماینده یک ملت هستید.

احساس فوق العاده ای به شما دست می دهد و می خواهید این حس را با همه مردم کشورتان شریک شوید. این حسی است که حتی در مهم ترین بازی های باشگاهی هم نمی توانید تجربه اش کنید. اولین بازی ام برای ایتالیا در تاریخ 17 نوامبر بود و حالا به طور اتفاقی در همین روز به صدمین بازی ام می رسم.

بازوبند کاپیتانی؟ تنها یک سمبل و نماد است وگرنه بازیکنان زیادی هستند که می توانند کاپیتان باشند. قطعا نمی توانم مثل بوفون باشم. خوش شانس بوده ام که کاپیتان هایی چون دل پیرو و کاناوارو داشته ام اما قطعا مثل آنها هم نمی توانم باشم. با این حال با ویژگی های خود سعی می کنم هر کاری از دستم برمی آید انجام بدهم.

شور و اشتیاق ما بازیکنان مسن تر می تواند فراتر از بازیکنان جوان و حتی بچه ها باشد. چنین چیزی باید الگویی برای بازیکنان جوان باشد. با وجود اینکه 34 دارم به دنبال پیشرفت هستم. معتقدم یک بازیکن تا زمانیکه به میدان می رود باید به دنبال پیشرفت باشد. در این سن نمی توانم برنامه های بلندمدت داشته باشم. می خواهم تجربه حضور در تیم ملی را مثل یک جوان تازه کار حس کنم و از یک دعوت تا دعوت بعدی از آن لذت ببرم.

بزرگترین حسرت در تیم ملی؟ نرسیدن به جام جهانی روسیه بزرگترین حسرت من است چون به وضوح مشخص است که نمی توانم جام جهانی دیگری را تجربه کنم. دو بار در جام جهانی حاضر بودم اما هر دو بار در دور گروهی کنار رفتیم. به نظرم می توانستیم بهتر کار کنیم. 

بازگشت به تیم ملی ایتالیا؟ تا مدت ها تحت تاثیر تصمیم خود پس از بازی با سوئد بودم اما دیدم شما نمی توانید تیم ملی خود را رها کنید و به حضور در آن پاسخ منفی بدهید. رفتن یا باقی ماندن دست شما نیست. به نظر مخالفان احترام می گذارم اما معتقدم تا زمانیکه مانچینی و تیم ملی مرا فرا بخوانند نمی توانم پاسخ منفی بدهم. شما هرگز نباید به تیم ملی خود پاسخ منفی بدهید.