اختصاصی طرفداری -   1 - کمپل یک تنه دفاع ایتالیا را به زانو در می آورد اما در آخرین لحظه کیلینی او را با خطایی واضح متوقف می کند. داور اما گویا «شجاعت» لازم را برای اعلام ضربه ی پنالتی ندارد. خیلی راحت از صحنه عبور می کند و حق یک ملت در یک ثانیه ناحق می شود. دقایقی بعد کاستاریکا روی حرکتی انفجاری دروازه ی ایتالیا را باز می کند. خورخه لوئیس پینتو سرمربی کاستاریکا رو به داور مسابقه دستانش را به آسمان بلند می کند و یادآور می شود که خدایی هست و او خودش حق ملت کاستاریکا را می گیرد. دستان سرمربی کاستاریکا رو به آسمان، خیلی حرف ها داشت، خیلی... 2 - دژاگه دلاورانه توپ را از مدافع آرژانتین می رباید و در آستانه ی تک به تک شدن با دروازه بان حریف قرار دارد، زابالتا چاره ای جز زدن اشکان ندارد و در نهایت همین کار را می کند. داور «مضحک» بازی که پیش از این در دیدار قبلی اوج ناتوانی اش را نشان داده بود، بار دیگر هنرنمایی می کند و واضح ترین پنالتی چند دوره ی اخیر جام جهانی را نمی بیند. 3 - «خدایی» برای ما وجود ندارد. خدای کاستاریکایی ها حقشان را داد اما خدای ما... رومرو توپ هایی را از دروازه ی آرژانتین در می آورد که شاید تا 100 سال دیگر هم توانایی تکرار آن واکنش ها را نداشته باشد. ملتی که نیم خیز شده بود تا با «بهانه ای» دیگر جشن بگیرد و به خیابان ها بریزد، در دقیقه ی 91 با جادوی لیونل مسی متوقف شد.  4 - می شود به ما بگویی ما چه می خواستیم خدا؟ حقمان در برابر مدعی اصلی عنوان قهرمانی چه بود؟ حق ما بود که امشب تا صبح در خیابان ها از ته دل «فریاد» بزنیم. مگر ما چه قدر فرصت فریاد زدن داشته ایم؟ مگر ما چه قدر فرصت از ته دل اشک ریختن داشته ایم؟ نه، تو از ما متنفری خدا. شادی امشب کم ترین حق ما بود. فراموش کرده بودی ما یکی از غمگین ترین مردم دنیا هستیم؟ فراموش کرده بودی همین فوتبال حداکثر دل خوشی ما محسوب می شود؟ نه، خدا تو از ما متنفری. همین «رقص شادی» را هم از ما گرفتی، تو از ما متنفری خدا، کاش یک روز علتش را هم بیان کنی...