طرفداری - ایران در بازی سوم برابر عراق در جام ملتهای آسیا با یک تساوی نیز به عنوان تیم اول گروه صعود میکند و بدیهی است کی روش برنامهای جز اول شدن در گروه خود ندارد. عراق اما ممکن است به دوم شدن راضی باشد و عملکرد تیم کاتانچ در بازی با ویتنام این دیدگاه را تقویت میکند.
انگیزههای دو تیم شرایطی متفاوت ایجاد میکند. کی روش و بازیکنان تیم ملی بارها در مورد لحظه شماری برای بازی با عراق و گرفتن انتقام شکست ۴ سال قبل در استرالیا صحبت کردهاند و اگر این دیدگاه با برنامههای فنی کی روش تضاد نداشته باشد کی روش باید برابر عراق تیمی کامل، جنگنده و تهاجمی به میدان بفرستد.
از سوی دیگر کی روش ممکن است ترجیح دهد در این بازی تشریفاتی به چند مهره کلیدی خود استراحت دهد تا در پلی آف، آنها را سرحالتر در اختیار داشته باشد و از این طریق فرصت بازی برای سایرین نیز فراهم شود. در این حالت، احتمال این که کریم انصاری فرد از ابتدا بازی کند و علیرضا جهانبخش حداقل در مقطعی از زمان مسابقه در ترکیب قرار گیرد کم نیست.
سؤال دیگر در مورد تفکر کی روش در بازی با عراق، مربوط به خط دفاعی است. کی روش در بازی با یمن و ویتنام با ترکیب دفاعی متفاوتی تیم ملی را به میدان فرستاده است و نقطه اشتراک قلب خط دفاع ایران در دو بازی مرتضی پور علی گنجی است. برای بازی با عراق بازگشت مجید حسینی به خط دفاعی گزینه معقولی به نظر میرسد به ویژه این که سرعت خط حمله عراق سبب میشود ترکیبی مثل پور علی گنجی - منتظری منتفی ترکیب عاقلانهای نباشد.
عملکرد کنعانی زادگان در بازی با ویتنام نیز یک احتمال برای ادامه فرصت دادن به اوست و با ادامه تردید در مورد بازیکنی که کی روش برای سمت راست خط دفاعی بر میگزیند، خط دفاعی تیم ملی به مبهمترین بخش ترکیب تیم ملی تبدیل میشود.
همچنین عراق که در بازی با یمن از نظر بدنی دچار مشکل شده بود، حق دارد که نگرانیهای بیشتری برای این بازی داشته باشد. پیروزی ۳ گله بر یمن نمیتواند چشم کاتانچ را بر خستگی نگران کننده بازیکنانش ببندد. این موضوع به همراه نیاز عراق به تیمی که در یک هشتم نهایی برای پیروزی بجنگد، ممکن است استراتژی عراق را به سمت استراحت دادن به مهرههای کلیدی پیش ببرد.