آرون رمزی هم از آرسنال به زودی جدا خواهد شد؛ دقیقا به همان دلیلی که فابرگاس، نصری، کلیچی، فن پرسی و این اواخر الکسیس آرسنال را ترک کرده بودند؛ برای "کسب افتخارات". داستانی سریالی که یک دهه است به جریان افتاده و کارگردان قصد پایان آن را ندارد. درست است که او ۱۱سال حضور در آرسنال زیرنظر آرسن ونگر علی رغم سلسله مصدومیتهای گه گاه طولانی مدت از یک نوجوان مستعد به عنوان جوانترین عضو تیم به هافبک طراز اول جهانی تبدیل شد و با آرسنال در سه اف ای کاپ و سه کامیونیتی شیلد قهرمان شد و نقش کلیدی را در تیم تحت هدایت ونگر و اونای امری ایفا میکرد ولی در سنین اوج فوتبالش مانند بازیکنان قدیمی باشگاه به این پی برد که برای دروکردن جامها باید به این رابطه عاشقانه ۱۱ ساله پایان دهد. عشقی که حتی در دوران مصدومیت طولانی مدت کنار او ماند و به او فرصت داد تا تبدیل به بازیکن کنونی شود. برای درو کردن جامها شاید بهترین انتخاب را انجام داد. باشگاهی که خشمگین از ناکامی در فتح لیگ قهرمانان در ۲۳ سال اخیر، با کریستیانو رونالدو مانند لشکران زخمی به سوی فتح آن یورش خواهد برد. او به وویجک شزنی همبازی قدیمیش خواهد پیوست. سنگربانی که به همراه جک ویلشر با نمایش به یادماندنیشان در سن ۱۹سالگی مقابل تیم شگفت انگیز بارسلونای پپ گواردیولا در بازی رفت مرحله ۱/۸ نهایی فصل۱۱ -۲۰۱۰ آینده فوق العاده ای برایشان و برای آرسنال تصور میشد اما مصدومیتهای طولانی مدت ویلشر و اشتباهات فاحش شزنی درون دروازه، روند پیشرفت این دو بازیکن را کند کرد و در نهایت هردو از آرسنال جدا شدند. الکس اوکسلید چمبرلین دیگر جوان مستعد دوران پساهایبوری آرسن ونگر بود که با نمایشهای پرفراز و نشیبش راهی لیورپول شد. آبو دیابی که در فصل ۲۰۰۵-۰۶ با بازیهای استثنایی اش خلا پاتریک ویرا را پر کرده بود با آسیب دیدگیهای پیاپی لقب "الهه مصدومیت" را باید به او داد که او را از سطح اول فوتبال دور کرد. تئو والکات که پس از حضور به عنوان جوانترین بازیکن جام جهانی ۲۰۰۶ انتظارات زیادی از او میرفت با بازیهای چشم نواز و سرعت ویران کننده به خصوص در تساوی ۲-۲ آرسنال مقابل بارسلونا در سال ۲۰۱۰ به تدریج روند روبه رشد کندی را سپری کرد در نهایت راهی اورتون شد و جنکینسن، کیرون گیبز، فریمپونگ و ... با نمایشهای اکثرا ضعیفشان  کمتر در ترکیب ثابت آرسنال قرار گرفتند. کوکلن پس از چند سال حضور قرضی در باشگاه های مختلف و نمایشهای بی نظیر در بازگشت در سال ۲۰۱۶ با سقوط آزاد مواجه شد و پس از نیمکت نشینی راهی والنسیا شد. هکتور بیرین پس از بازیهای درخشان در روزهای اول حضور در ترکیب تیم اول باشگاه، نمایشهای پرفراز و نشیبی ارائه میدهد هرچند برای او و الکس ایووبی میتوان آینده ای درخشان در انتظار داشت.