طرفداری - عطا الایان، دروازه بان 33ساله ای است که 19بازی برای تیم ملی فوتسال نیوزیلند انجام داده بود و در حمله تروریستی به مسجدی در این کشور، کشته شد. در این حمله تروریستی 50 نفر در مسجد جان خود را از دست دادند. او مربی تیم فوتسال مدرسه راهنمایی کریس چرچ بود.
به گزارش Stuff، الایان که در کویت به دنیا آمده بود، روز جمعه در مسجد النور نزدیک پارک هاگلی جنوبی در حال اقامه نماز بود که مورداصابت گلوله قرار گرفت و جان خود را از دست داد. او همسری به نام فرح و دختربچه ای به نام آیه داشت. نایکر، پنج سال به عنوان مربی با الایان کار کرد و آنها با هم دو بار در لیگ ملی به قهرمانی رسیدند. همه الایان را به عنوان یک مرد خوش قلب و فعال می شناختند که همیشه سعی می کرد ورزش فوتسال را گسترش دهد و دانش و تجربیاتش را در اختیار بقیه قرار دهد. او مرد باهوشی بود و یک تجارت موفق را آغاز کرده بود. عطا یک شرکت توسعه اپلیکیشن به نام LWA Sollutions تاسیس کرده بود و در بازار محصولات فناوری در نیوزیلند، کم کم به یک اسم شناخته شده بدل می شد. او در سال های 2017 و 2018 به عنوان یکی از رهبران عرصه فناوری و دنیای دیجیتال شناخته شد و جایزه دریافت کرد.
نایکر در مورد او می گوید:
عطا وقت زیادی نداشت ولی سعی می کرد برای مربیگری در تیم بچه های مدرسه بیاید و با آنها همکاری کند. او هیچ درآمدی از این راه کسب نمی کرد و فقط برای کمک می آمد. عطا هیچ وقت توقعی نداشت و یک انسان منحصر به فرد و فوق العاده بود.
بعد از حمله تروریستی در روز جمعه، روز یکشنبه یادبودی برای کشته شدگان در این حمله در همان مسجد برگزار شد و نمایندگانی از تیم های ملی فوتبال و فوتسال نیوزیلند و بازیکنان مرد و زن فعال در لیگ ملی فوتسال نیوزیلند در این مراسم شرکت کرده و یاد و خاطره عطا الایان را زنده نگاه داشتند.
الایان همیشه به عنوان ورزشکاری شناخته می شد که دوست داشت تجربیاتش در زمینه دروازه بانی فوتسال را در اختیار جوانان قرار دهد و با گشاده رویی با آنها برخورد می کرد. او همچنین با دروازه بانان تیم فوتسال زنان کانتربری تمرین کرده بود و این تیم در فوریه به قهرمانی در لیگ ملی رسید. نایکر در ادامه افزود:
عطا یک روح زیبا داشت. او انسانی برجسته بود؛ هم در فوتسال هم در زندگی شخصی اش. کسی بود که می توانست الگوی خیلی ها باشد. او تلاش نمی کرد رهبر باشد، ذاتا یک رهبر بود. الایان یک مسلمان معتقد بود و کم کم با زندگی در نیوزیلند سازگار شده بود.