فیزیکدانی که سعی در اختراع ماشین زمان دارد، با خودش در گذشته ملاقات خواهد کرد. نسخه پیرتر این مخترع طرح‌های موردنیاز برای اختراع ماشین زمان را به نسخه جوان‌تر خود می‌دهد. نسخه جوان‌تر از طرح‌ها برای ساخت ماشین زمان استفاده می‌کند و به گذشته می‌رود.

«پارادوکس خود راه‌انداز» دقیقاً برعکس «پارادوکس پدر بزرگ: https://www.tarafdari.com/node/1237192》 است: به جای اینکه در زمان به عقب سفر کنیم و مانع از خود جوان‌تر خود برای سفر به گشته شویم،(مثلا به گذشته سفر کنیم و پدربزرگ مان را به قتل برسانیم!) باید به این توجه کنیم برخی از اطلاعات یا اشیاء در زمان به عقب برده شده و به نسخه قدیمی‌تر خود (جوان‌تر خود) بدل می‌شوند. حال، می‌توان پرسید که پس چگونه این اطلاعات و اشیاء به وجود آمده‌اند؟

پارادوکس خود راه‌انداز در فیلم‌ها و رمان‌های علمی تخیلی مرسوم است و نام خود را از داستان کوتاه رابرت هاینلاین گرفته است. اخیراً، در فیلم معروف «اینتراستالر» هم شاهد چنین پارادوکسی بوده‌ایم.