طرفداری - خوان کارلوس اونزوئه، مربی سابق بارسلونا که هم اکنون بیکار است، اخیرا مصاحبه‌ای با نشریه مارکا داشته است. اونزوئه بیش از یک دهه در بارسلونا مربی‌گری کرد و تقریبا در کنار همه مربیان پرافتخار قرن جدید باشگاه حضور داشت. او ابتدا مربی دروازه بانان بود و با روی کار آمدن انریکه، دستیار اول شد. اونزوئه در این مصاحبه حرف‌های جالبی می‌زند.

نکته‌ای است که مردم را به فکر وادار می‌کند یا امیدوارم به فکر وادار کند. چند بار در طول این فصل و فصول قبلی شنیده‌اید که بارسا در دقایق پایانی یا در حالت کلی در نیمه دوم بازی‌هایش را می‌برد و گل‌های بیشتری می‌زند به جای اینکه در ابتدای بازی این کار را انجام بدهد؟ خب این نتیجه داشتن کنترلی دقیق روی بازی و خستگی حریف است. این کار امسال در بارسا انجام می‌شود همان طور که از 10 سال پیش انجام می‌شد. در بازی مقابل منچستریونایتد در 20 دقیقه ابتدایی بارسا کاملا روی توپ و میدان مسلط بود. البته بخشی از این مالکیت شاید به خاطر سبکی بود که یونایتد در پیش گرفته بود و قصد داشت با تجمع در زمین خودی، از ضدحملات استفاده کند. گرچه آنها خیلی زود فهمیدند نگرش درستی را برای بازی با بارسا انتخاب نکرده‌اند. در این بازی چیزی مرا غافلگیر نکرد جز اینکه بازیکنان بارسا بعضا توپ‌های ساده‌ای لو می‌دادند. نمی‌دانم آیا این لو دادن‌ها به دنبال تغییر روش بازی حریف بود که جلوتر آمده بود و از بالا پرس می‌کرد چون می‌دید که بارسا خیلی آسان بازی را اداره می‌کند. دو یا سه توپ ساده را بازیکنان بارسلونا لو دادند که در این سطح از آنها انتظار نمی‌رفت. دوست دارم این طور فکر کنم که این مسئله به خاطر تغییر سبک بازی حریف بود چون بارسا پس از اتفاقی که سال گذشته در رم رخ داد و با دیدن بازی پاری سن ژرمن-منچستریونایتد، کاملا می‌دانست نباید در ارسال پاس‌های ساده اشتباهی انجام بدهد. از این بابت کمی متعجب شدم.

آیا شانسی برای یونایتد در بازی برگشت قائل هستید؟

منچستریونایتد هر چه که باشد و در هر شرایطی، تیم بزرگی است. بهترین اتفاقی که می‌توانست برای بارسا رخ بدهد، بازی یونایتد و پاری سن ژرمن بود. همه چیز بسیار نزدیک و فاصله‌ها کم است. نتیجه بازی رفت به خودی خود بسیار مطلوب و خوب است ولی در عین حال به شما هشدار می‌دهد که اختلاف، در کمترین مقدار ممکن است و مقابل شما رقیبی است که بازیکنان باکیفیتی دارد.

در این فصل از کوتینیو انتقادات زیادی می‌شود. شما واقعا این بازیکن را در چه سطحی می‌بینید؟ آیا او لایق این همه انتقاد است؟

من تا حدودی با نحوه ارزیابی عملکرد کوتینیو از سوی بقیه مخالف هستم. او در ابتدای فصل افت کوتاهی داشت و این افت با اوج گرفتن دمبله همزمان شد. در مجموع به نظرم کوتینیو عادلانه مورد ارزیابی و قضاوت قرار نگرفته است. نباید فراموش کنیم که او بازیکنی کلاس جهانی است که کارهای زیادی برای تیم انجام می‌دهد حتی اگر کارهایش چندان نظر بیننده بازی را به خود جلب نکند. کوتینیو در شرایط مختلف، همواره یک تهدید برای حریف محسوب می‌شود و این خودش موجب صلب آسایش از حریف است. او فضای زیادی ایجاد می‌کند تا مسی و سوارز فرصت و فضای بیشتری برای ضربه زدن به حریف و نشان دادن کیفیتشان داشته باشند. کوتینیو بازیکن بسیار نوع دوستی است. بازیکنی تیم محور. کارهایی می‌کند که شاید از نظر هوادار یا مخاطب چندان مهم نباشد ولی ما مربیان که در بطن کار هستیم، اهمیت کارهای او را درک می‌کنیم.

بارسا را شانس نخست قهرمانی اروپا می‌دانید؟

اگر به نیمه نهایی برسید، کار برای قهرمانی مثل همیشه بسیار دشوار است. نباید فراموش کرد که در یک دوئل رفت و برگشتی، اشتباهات تاوان بسیار سنگینی دارند و در هر مسابقه فوتبال، اشتباهاتی رخ می‌دهد. به همین یونایتد نگاه کنید که چطور از دو اشتباه پاری سن ژرمن سود برد و صعود کرد. بارسا به خاطر فرم فعلی‌اش و بازیکنان باکیفیتی که دارد، یکی از مدعیان است. از شواهد این طور برمی‌آید که اگر آنها یونایتد را حذف کنند باید در نیمه نهایی به مصاف لیورپول بروند. یک رقیب دیگر در بالاترین سطح. مثل هر سال، قهرمان اروپا با عبور از موانع بسیار دشوار و با شایستگی فراوان این جام را تصاحب خواهد کرد.

برخی می‌گویند بارسا در حال از دست دادن ماهیت و فلسفه خود است. موافقید؟

از نظر من بارسا سبکش را عوض نکرده است. این درست است که ما حالا درصد مالکیتی به اندازه سال‌های گذشته نداریم ولی من می‌گویم تصور بسیار متعصبانه‌ یا تصویر بسته‌ای از گذشته تیم داریم. در زمان گواردیولا که از او بابت حمله نکردن تیمش انتقاد می‌شد، به خاطر دارم که برای بازی در چند ورزشگاه مشخص، پپ از بوسکتس و اینیستا استفاده نمی‌کرد و یحیی توره و سیدو کیتا در ترکیب قرار می‌گرفتند. البته کیتا و توره بازیکنان مهمی بودند ولی شاید بازیکنی با سبک بارسا محسوب نمی‌شدند. و داشتن این بازیکنان یک نقطه قوت است. شما باید بدانید چطور ترکیب را انتخاب کنید و بدانید چه زمانی از آن استفاده کنید.

نکته دیگر اینکه تیم فعلی را نمی‌توان با تیم گواردیولا مقایسه کرد. پیشتر مسی وینگر بود ولی اکنون در مرکز زمین بازی می‌کند. شما به عنوان مربی باید فرم و وضعیت هر بازیکن را بسنجید و در نظر بگیرید. 10 سال پیش مسی وینگر بود و به سبک کاملا متفاوتی بازی می‌کرد. پست مسی تمام تیم را تحت تاثیر قرار می‌دهد و شما باید به دنبال پیدا کردن تعادل در تیم باشید. کاری که والورده می‌کند، همین پیدا کردن تعادل است. کسی نمی‌تواند به من بگوید عملکرد بارسا در 25 دقیقه ابتدای بازی با منچستریونایتد، هواداران را به یاد تیم گواردیولا نینداخته بود چون ما مالک مطلق توپ و میدان بودیم و در زمین حریف بازی می‌کردیم. اما این هم یک حقیقت است که بارسا در آن بازی در خلق موقعیت گلزنی مشکل داشت.