بازی امشب لیورپول نیوکاسل چقدر حرص خوردم که آلگری سرمربی یووه هست چقدر کلوپ خوب بود و هست، لیور با برنامه بازی کرد جلو بود تدافعی بازی نکرد، گل مساوی رو خورد حمله کرد و گل زد. از تعویض ها و تفکر کلوپ خیلی خوشم اومد، تمام تیم تو حمله بود. (زمانیکه تو دورتموند هم بود ازش خوشم میومد تیمش زیبا بازی میکرد) لیور زیبا و روان بازی کرد گل زد و  بازی رو هم برد، نه مثل یووه این فصل آلگری که دقمون داد. فرقی نمیکرد جلو چه تیمی بازی میکردیم بعد گل سریع تیم تدافعی بازی میکرد. یا تعویض های آلگری که مهاجم یا هافبک میکشید بیرون و دفاع میاورد به زمین. کلا هم تیمش بزن زیرش و سانتر تنها پلنش بود. دوستانی که هنوزم آلگری رو تایید میکنن و اونو یک تئوریسن میدونن واقعا درکشون نمیکنم. دوستانی هم که میگن فلسفه یووه دفاعی بوده رو درک نمی کنم. پ.ن اول: آلگری مربی خوبی بود ولی به هر دلیلی این فصل کاملا به بن بست خورده بود تو یووه و هیچ برنامه یا پلن خاصی نداشت. تیم این فصل یووه یکی از بدترین یووه هایی بود که تو سن فوتبالیم دیدم. پ.ن دوم: و اما فلسفه یووه نه بلکه بیشتر تیم های ایتالیایی دفاعی بوده درست. ولی دلیلی بر ادامه دادن این فلسفه و پافشاری بر اون وجود نداره و میشه یووه ای تهاجمی و مالکانه مثل بازی با اتلتیک داشت. خود دوستان یووه ای کدوم یووه رو ترجیح میدن؟ البته اینم که میگن فلسفه دفاعی، خودش مشکل داره و یووه خیلی از فصل ها تیم یک دست و روانی داشته و بازی های زیبا انجام میداده و تدافعی و انقدر محتاط نبوده. پ.ن سوم: برای رسیدن به یک هدف باید یکسری تغییرات انجام داد و ضعف ها و اشتباهات رو پوشش داد. یووه برای گرفتن سی ال نیاز به تغییرات و افکار تازه داره و باید بعد از پایان فصل دست به کار بشه. اگه سال بعد هم این اشتباهات وجود داشته باشن یعنی آلگری تمدید کنه و نقاط ضعف تیم پوشش داده نشه و تیم تدافعی و با ترس بازی کنه سی ال رو که نگیریم هیچ بلکه ممکنه اسکودتو رو هم از دست بدیم. در نهایت بازی زیبا و مالکانه همیشه جواب نمیده ولی حداقل طرفدار تیم رو راضی نگه میداره، در مقابل یووه آلگری که محتاط و ترسو بازی کردنش نه دل هوادار رو بدست آورد نه دستاوردی داشت. اگه یووه آلگری انقدر محتاط و ترسو بازی نمی کرد جلو آژاکس حذف نمیشد یا کمی دورتر بریم تو این چند فصل حداقل یک سی ال میگرفت.