طرفداری- آنتونیو والنسیا در آستانه انجام آخرین بازی خود برای منچستریونایتد، از حمایتهای بی قید و شرط طرفداران این تیم سپاس گزاری کرده است.
به گزارش BT Sport، این مدافع ۳۳ ساله که در سال ۲۰۰۹ از ویگان به شیاطین سرخ پیوست، ۲ قهرمانی در لیگ برتر، ۲ قهرمانی در لیگ کاپ و یک جام حذفی را تجربه کرد، قبل از این که تیم با کاپیتانی او قهرمان لیگ اروپا هم بشود. والنسیا که آماده میشود سیصد و سی و نهمین بازی خود برای یونایتد را انجام دهد، در پایان فصل جاری به عنوان بازیکن آزاد راه دیگری را در پیش خواهد گرفت.
یک دنیا برایم ارزش دارد. مثل یک ترن هوایی از احساسات است؛ از اندوه تا هیجان. اندوه به خاطر این که به عنوان یک بازیکن به همه عناوین در اینجا دست پیدا کردم و دلم برای آن لحظات تنگ خواهد شد. به خاطر این که شکستهای سنگینی را تجربه کردیم ولی به لطف حمایتهای طرفداران توانستیم به خودمان بیاییم و من شکی ندارم در آیندهای نزدیک، آن گونه که آنها لیاقتش را دارند، دوباره موفق خواهیم شد. آنها همیشه از من حمایت کردند، حتی در تاریکترین روزهایی که با مصدومیتهای جدی رو به رو بودم. همسر، دختر و دوستان نزدیکم برای بازی پایانی به من ملحق خواهند شد. امیدوارم آنها به اندازه من از آن لحظات لذت ببرند چرا که پایبندی و حمایتهای آنها طی این ۱۰ سال در موفقیتهای من تاثیر بسزایی داشت. پیامی که از جانب خود و خانوادهام برای طرفداران منچستریونایتد دارم این است که به خاطر حمایتهای بی قید و شرطتان ممنونم. بهترینها را در آینده برای آنها آرزومندم و همچنین امیدوارم در زمین بازی به پیروزیهای بزرگی دست پیدا کنند.
والنسیا به دلیل مصدومیت نتوانست در فصل جاری چندان تاثیر گذار باشد و در واقع زیر نظر سولسشر فقط یک بازی انجام داد. او که در سال ۲۰۱۰ جایزه بهترین بازیکن سال منچستریونایتد را کسب کرد، با خاطرات زیادی از این تیم میرود.
در دوران حضورم در اینجا، دو لحظه برجسته داشتم. یکی از آنها بازی (سال ۲۰۱۰) مقابل بایرن مونیخ در رقابتهای لیگ قهرمانان بود که تا دقیقه ۲۰ با نتیجه ۲-۰ از حریف جلو افتاده بودیم. خاطره انگیزترین اتمسفری بود که به عنوان یک بازیکن تجربه کردهام. واقعا حیرت انگیز بود. دیگری هم لحظهای بود که اولین جام خود با یونایتد را کسب کردم یعنی کارلینگ کاپ سال ۲۰۱۰. آنجا به رویایی که به عنوان یک کودک اکوادوری داشتم، رسیدم. خانواده و دوستانم حدود یک ماه مرا با القاب قهرمانانه صدا میزدند چون دیده بودند که رویاهای کودکی من به واقعیت پیوسته است.
البته این پایان راه والنسیا نیست و او هنوز سوخت زیادی برای ادامه دادن به مسیر خود دارد.
تمرکز من روی حضور در مسابقات کوپا آمریکا همراه با کشورم قرار دارد. موفقیت کشورم به شدت برای من حائز اهمیت است چون آن کشور مرا به این دنیا آورد و زمینه را برای تبدیل شدن من به فرد امروزی فراهم کرد. پس از بازی روز یکشنبه در اولدترافورد، این تنها چیزی است که به آن فکر خواهم کرد. پس از آن بازیها، با خانواده و مشاورانم به همفکری مینشینم و تصمیم گیری خواهم کرد چون دوست دارم برای دو-سه سال دیگر بازی کنم.