اختصاصی طرفداری- روبرو نشدن ورزشکاران ایرانی با نمایندگان رژیم صهیونیستی در طول تاریخ چهل ساله انقلاب اسلامی ایران همواره با حواشی زیادی همراه بوده است، اما می توان ادعا کرد این حواشی در دو، سه سال اخیر به اوج خود رسیده که نقطه زوم آن فدراسیون های کشتی و جودو بوده است.
هرچند ماجرای علیرضا کریمی در کشتی به خیر گذشت و با محرومیت کوتاه مدت مربی و کشتی گیر جمع و جور شد، اما داستان سعید ملایی در جودو حسابی بیخ پیدا کرده و در نهایت به جایی رسید که بامداد گذشته برخی رسانه های خارجی خبر از توافق تاریخی فدراسیون جودوی ایران و فدراسیون جهانی در خصوص رویارویی ورزشکاران کشورمان و همه کشورهای جهان از جمله اسرائیل دادند، خبری که تعجب آور بود و مطابق انتظار تمامی خبرگزاری های داخلی آن را تکذیب کردند. اما وقتی فدراسیون جهانی جودو در سایت رسمی اش این خبر را درج می کند و حتی تصویر نامه ارسالی از سوی کمیته ملی المپیک با امضای رضا صالحی امیری(رییس کمیته ملی المپیک) و آرش میراسماعیلی(رییس فدراسیون جودو) به فدراسیون جهانی با رونوشت به کمیته بین المللی المپیک رسانه ای می شود، نمی توان به راحتی زیر بار تکذیب این خبر رفت.
تصویر نامه ارسالی به فدراسیون جهانی جودو
حال اصلا فرض بر این می گیریم که برداشتمان از متن نامه اشتباه باشد و مواضع فدراسیون جودو نسبت به این قضیه کماکان مثل گذشته پابرجا باشد، در این صورت میراسماعیلی با ارسال چنین نامه ای به فدراسیون جهانی و با توجه به بازتاب گسترده آن در رسانه های بین المللی، دست به خودزنی برای سایر ورزش ها از جمله کشتی زده است. خودزنی از آن جهت که ممکن است فدراسیون های جهانی ورزش های دیگر از جمله اتحادیه جهانی کشتی را تحریک کند که چرا فدراسیون کشتی ایران همانند فدراسیون جودو حاضر به چنین توافقی با این اتحادیه نیست؟ خصوصا اینکه خط دادن فدراسیون کشتی روسیه به رییس کمیته بین المللی المپیک بر سر ماجرای باید ببازی علیرضا کریمی، توماس باخ رییس این کمیته را حساس کرد تا جایی که او خود گروهی ویژه را مامور پیگیری این پرونده کرده بود.
رسول خادم در دوره ریاستش در فدراسیون کشتی بارها نسبت به رودررو نشدن با نمایندگان رژیم صهیونیستی واکنش نشان داد و از مسئولان سیاسی کشور خواست تا برای جلوگیری از تعلیق فدراسیون کشتی تصمیمی جدی بگیرند. او بارها از مسئولان عالی رتبه کشور خواست تا از طریق دیپلماسی سیاسی پای مذاکره با کمیته بین المللی المپیک بنشینند تا اگر قرار بر رودررو نشدن ورزشکاران ایرانی با نمایندگان رژیم صهیونیستی باشد، حساسیت این کمیته را کم کند و استرس تعلیق فدراسیون های کشورمان وجود نداشته باشد. نفوذ و اعتبار خادم در اتحادیه جهانی کشتی در داستان علیرضا کریمی به داد کشتی رسید و تعلیق فدراسیون کشتی به محرومیت کوتاه مدت کریمی و مربی اش تبدیل شد. خادم به دلایل مختلف از جمله ناتوانی اش در تغییر این وضعیت تصمیم به پایان دادن ریاستش در فدراسیون کشتی و حضورش در اتحادیه جهانی کشتی گرفت و باید دست به دعا باشیم تا در مسابقات آتی جدول مسابقات هیچ یک از کشتی گیرانمان را مقابل نماینده رژیم صهیونیستی قرار ندهد که اگر این چنین شود، نناد لالوویچ، رییس اتحادیه جهانی کشتی و توماس باخ، رییس کمیته بین المللی المپیک که بارها از سوی میخاییل مامیاشویلی، رییس فدراسیون کشتی علیه فدراسیون کشتی ایران تحریک شده اند، مجازاتی به مراتب سخت تر برای فدراسیون کشتی کشورمان در نظر خواهند گرفت.
خلاصه اینکه با دودوتا چهارتای ساده می توان دریافت که ارسال چنین نامه ای به فدراسیون جهانی جودو از سوی مقامات ورزشی کشورمان آن هم با آن متن واضح و مستند است، نه تنها هیچ دلیل منطقی نمی تواند داشته باشد، بلکه می تواند موجبات تحریک فدراسیون های جهانی ورزش های دیگر ازجمله اتحادیه جهانی کشتی را فراهم آورد، مگر اینکه به واقع در پس پرده توافقاتی تاریخی به منظور از بین بردن حساسیتی که روی فدراسیون جودو برای تعلیق شدن وجود دارد، صورت گرفته باشد.