طرفداری- فرانسه درحالی به رقابت‌های جام جهانی 2002 کره و ژاپن رفته بود که هم مدافع عنوان قهرمانی بود و هم به عنوان قهرمان اروپا راهی رقابت‌ها شده بود. آن‌ها در ترکیب خود ستاره‌هایی نظیر لیلیان تورام، تیری آنری، مارسل دسایی و زین الدین زیدان را داشتند و به راحتی می‌توان گفت که یکی از اصلی‌ترین مدعیان قهرمانی در شرق آسیا بودند. اولین حریف آن‌ها در گروه A رقابت‌ها سنگال بود، تیمی که نخستین بازی خود در جام جهانی را تجربه می‌کرد. اولین بازی تاریخ آن‌ها در جام جهانی برابر فرانسه اما داستان جالبی دارد. تقریباً تمام بازیکنان سنگال در فرانسه بازی می‌کردند، کشوری که کشور خودشان پیش‌تر از مستعمره‌های آن بود.

نوشته   برای These Football Times | در آن زمین، دو ملت حضور داشتند، اما افراد زیادی نبودند که شانس پیروزی را به سنگال بدهند، اگرچه پاتریک ویرا، هافبک فرانسه چنین شانسی را برای آن‌ها قائل بود. او پیش از بازی گفته بود که سنگال هم از شانسی هرچند اندک برای پیروزی برخوردار است. علی‌رغم شک و تردیدها، سنگال خیلی زود خود را تیمی خطرناک نشان داد. ضدحملات آن‌ها سریع بودند و به خوبی روزنه‌های نفوذ را پیدا می‌کردند. با حضور الحاجی دیوف که روبه‌روی خط دفاع فرانسه بازی می‌کرد و فرارهای هوشمندانه‌ای را انجام می‌داد. او برای تهدید کردن دروازه فرانسه، شتاب بی‌نظیر خود را در معرض دید عموم گذاشته بود و در عین‌حال کیفیت بازی خود را هنگامی که نیاز بود نشان می‌داد. او کسی بود که نام خود را در فرایند به ثمر رسیدن اولین و تنها گل بازی را در نیمه اول جاودانه کرد.

در سمت چپ دیوف از فرانک لبوف عبور کرد و با یک پاس نرم و آرام، تغییر مسیر داد تا توپ به پاپا دوبا دیوپ برسد. هافبک سنگالی هم به توپ رسید و دروازه فابین بارتز را باز کرد. در اولین اقدام، بارتز مانع عبور توپ شد، اما در جدال نهایی، این دیوپ بود که امانوئل پتی را شکست داد و گل را به ثمر رساند. خوشحالی و جشن در طرف هواداران سنگالی آغاز شده بود، کسانی که دیوانه‌وار خوشحالی می‌کردند و حق هم داشتند. بازیکنان نیز به سمت پرچم کرنر زمین  رفتند و درحالی که دیوپ پیراهن خود را درآورده بود، تصویری خلق کردند که جزء ماندگارترین تصاویر تاریخ جام‌های جهانی شد. رقص و آهنگی که الگوی سنگالی‌ها در سال‌های بعد هم شد.

امانوئل پتی - فابین بارتز - پاپا دیوپ - تیم ملی فرانسه - تیم ملی سنگال - جام جهانی 2002

بازیکنان اما فرصت زیادی برای آسایش نداشتند. آن‌ها باید حدود یک ساعت فرانسه را دور از دروازه خود نگه می‌داشتند. داوید ترزگه قبل از این‌که سنگال گل بزند، یک توپ را به تیرک دروازه کوبیده بود و آنری نیز یک‌بار دیگر، این‌بار پس از گل سنگال توپ را به تیر کوبید. غلی‌رغم این موضوعات اما، سنگال قدرتمند ایستاد و موفق شد فرصت‌های فرانسه را محدود کند. آن‌ها حتی خودشان هم یک‌بار تیرک دروازه فرانسه را به لرزه درآوردند، آن‌جایی که خلیلو فادیگا پس از یک حرکت فریبنده در محوطه جریمه فرانسه، توپ را به تیر افقی فرانسه کوبید. زمانی که سوت پایان زده شد، بعضی سنگالی‌ها روی زانوهای‌شان افتادند درحالی‌که برخی دیگر از فرط خوشحالی، دیوانه‌وار می‌دویدند و نمی‌دانستند با این دستاورد باید چه کنند. اگر تا پیش از این، این بازی تاریخی‌ترین بازی برای فوتبال سنگال قلم‌داد نمی‌شد، حالا قطعاً سرنوشت فوتبال در این کشور را تغییر داده بود. درحالی‌که سنگالی‌ها خوشحالی می‌کردند، فرانسوی‌ها گیج و مبهوت مانده بودند. آن‌ها نه‌تنها باخته بودند، بلکه حتی نتوانستند یک گل به سنگال تازه‌وار بزنند. این نتیجه، دورنمایی از تورنمنتی بود که دو تیم در آن حضور داشتند. بازی‌هایی که برای فرانسه با یک تساوی 0-0 با اروگوئه و شکست 2-0 برابر دانمارک به پایان رسید و قهرمان دوره قبل، بدون زدن حتی یک گل راهی خانه شد. و در طرف دیگر، سنگال که پس تساوی 1-1 مقابل دانمارک و تساوی 3-3 مقابل اروگوئه، موفق شد در مرحله یک هشتم نهایی نیز سوئد را شکست دهد و در نهایت به تورنمنت خود با شکست 1-0 برابر ترکیه در مرحله یک چهارم نهایی پایان دهد. موضوعی که باعث شد جام جهانی کره و ژاپن افتخاری عظیم برای ملت سنگال به ارمغان بیاورد.

الحاجی دیوف - تیم ملی سنگال - جام جهانی 2002 کره و ژاپن

چیزی که بیش از همه مهم‌ است، یادآوری این نکته است که سنگال درحالی در آن بازی پیروز شد که حمله می‌کرد و پس از زدن گل، رویکرد دفاعی نداشت. آن‌ها در هر بازی یک خودباوری مثال‌زدنی داشتند که باعث شد بعدتر علی‌رغم عقب افتادن مقابل دانمارک، موفق به جبران نتیجه شوند. آن برد برابر فرانسه اما نه‌تنها باعث موفقیت تیم شد، بلکه باعث شد ستاره‌های آن تیم نیز به رستگاری برسند. دیائو و دیوف هر دو پیش از شروع جام جهانی توسط لیورپول خریداری شده بودند شروعی هیجان‌انگیز در آنفیلد داشتند. کاپیتان آلیو سیسه نیز با رهبری خود نقش مهمی در موفقیت تیم در طول جام جهانی ایفا کرد. او پس از جام جهانی به بیرمنگام پیوست و کار خود را در لیگ برتر آغاز کرد. قدرت رهبری او به اندازه‌ای بود که موفق شد تیم را برای بار دوم در سال 2018، این‌بار به عنوان سرمربی به جام جهانی بیاورد نتایج خوبی کسب کند و با بدشانسی از جام حذف شود. 

سنگال در هر دو حضور خود در جام جهانی، حضوری قهرمانانه داشته است، اما شروع آن‌ها با آن رقص دور پیراهن هرگز از یادها نخواهد رفت.