طرفداری- در ذهنِ قاضی، جمع و تفریق های باشگاه پاری سن ژرمن با هم نمی‌خواند. در تابستان ۲۰۱۷، پاری سن ژرمن در یک تابستان فارغ از رقم پرداختی، دو نقل و انتقال گران تاریخ را در یک پنجره انجام داد و بیش از ۴۰۰ میلیون دلار برای دو مهاجم به نام های نیمار و کیلیان ام‌باپه خرج کرد.

بقیه فکر می‌کردند، اگر پاری سن ژرمن بازیکنان زیادی نفروشد و یا اسپانسر بزرگی پیدا نکند، عملا این کار بدون تخلف از فیرپلی مالی یوفا شدنی نیست. این قانون به منظور کاهش بدهی باشگاه‌ها و نزدیکی بیشتر آنها به هم به وجود آمده بود. نزدیکی به غول‌هایی که اگر با این قانون روبرو نمی‌شدند به خاطر مالکان میلیاردر و یا وابسته به دولت‌های خارجیِ خود، در پول غرق می‌شدند.

پاری سن ژرمن مورد تحقیق قرار گرفت. گزارشی هم منتشر شد. وقتی ژوئن گذشته، خوزه نارسیسو کونیا رودریگز، قاضی سابق یوفا و رئیس کمیته‌ای از یوفا که مسئول رسیدگی به تیم‌های متخلف از نظر مالی است، تحقیقی را روی میز خود دید، متوجه شد که بازپرس این پرونده، پاری سن ژرمن را بی‌گناه دانسته است. وقتی یکی از اعضای کمیته‌ی وی دوباره نتیجه را خواند، کونیا رودریگز مدارک را به مسئول بررسی بازگرداند. مسئول بررسی و محقق این پرونده، ایو لترم، نخست وزیر سابق بلژیک بود. رودریگز علاوه بر پس فرستادن مدارک به لترم، چند سوال اساسی هم در مورد نتیجه‌گیری های وی مطرح کرد تا وی پاسخ دهد. رودریگز می‌گوید: "تصمیم بر بستن سریع پرونده، اشتباهی شدیدا غلط بود".

تحقیقات تقریبا یک ساله‌ی فیفا و دعواها بر سر نتیجه‌گیری آن به دست نیویورک تایمز رسیده است و صفحه به صفحه آن ثابت می‌کند که تصمیم یوفا در بخشیدن باشگاه وابسته به دولت قطر و یکی از بزرگترین خریداران فوتبال، اشتباه بوده است. اما این مدارک چیز دیگری را هم نشان می‌دهد. به نظر می‌رسد یوفا تحقیقات خودش را رد کرده و پاری سن ژرمن توانسته با استفاده از حفره‌ی قانونی، جلوی محرومیت سنگین از لیگ قهرمانان اروپا را بگیرد.

پیروزی پاری سن ژرمن به پرونده‌ی قهرمان لیگ برتر یعنی منچسترسیتی هم مرتبط می‌شود. سیتی به وسیله‌ی برادر امیر ابوظبی تامین می‌شود و حالا تحقیقات مشابهی در مورد آن هم در جریان است. پرونده‌ی سیتی در مورد آینده فیرپلی مالی یوفا هم مهم خواهد بود و نشان از توانایی یوفا و اشتیاقش در اجرای قانون خواهد داشت.

خاویر تباس، رئیس لالیگا در ماه می گفته بود: "باشگاه‌هایی هستند که در زمان خرید، درآمد واقعی، کمترین اهمیت را برایشان دارد زیرا درآمد آنها از طرف دولت‌ها پرداخته می‌شود. با فشار مالی وارد کردن به باشگاه‌های دیگر، آنها تیم‌ها را مجبور می‌کنند در شرایط ریسکی کار کنند. این تعادل کل فوتبال اروپا را از بین خواهد برد".

دفاع پاری سن ژرمن در پرونده‌ی سال ۲۰۱۷، بر اساس آمار حساب‌داری باشگاه است. باشگاه ادعا می‌کند قرارداد‌های تجاری با شرکت‌های قطری مانند Ooredoo، بانک ملی قطر و از همه مهمتر نهاد گردشگری قطر، باعث شده، آمدن نیمار و ام‌باپه شدنی شود اما در جملاتی که مشخص بود نمی‌تواند تعجب رودریگز را پنهان کند، این قاضی نتیجه‌گیری لترم را کاملا رد کرد. لترمن به این نتیجه رسیده بود که باشگاه قطری به شکل میلی‌متری طبق قوانین عمل کرده و تخلفی در پرونده دیده نمی‌شود.

رودریگز در پاسخ پرونده نوشته است: "این خلاف منافع بقیه باشگاه‌های حاضر در لیگ قهرمانان اروپا است که یک باشگاه برتری مشخص مالی داشته باشد، آن هم با اجرایِ اشتباه قوانین توسط رئیس کمیته‌ی بررسی یوفا".

با این حال نه تحقیقات بیشتری و نه بررسی مجددی در مورد تصمیم لترم در دستور کار قرار گرفته است. پاری سن ژرمن تصمیم رودریگز را دوباره به کمیته اضباطی بازگرداند و پرونده را به دادگاه عالی ورزش فرستاد. پاری سن ژرمن در دادگاه عالی اعلام کرد که تصمیم لترم به خاطر وجود یک خطا در متن قانون است و باید همچنان اجرا شود. یوفا با پاری سن ژرمن در این داستان هم نظر شد و تفسیر باشگاه فرانسوی از قانون را قبول کرد. این یک شکست در حمایت از کمیته‌ی رودریگز بود و پرونده مختومه اعلام شد.

در اعلامیه‌ی رسمی یوفا، این نهاد نوشت که به کار لترم اعتماد کامل دارد و کونیا رودریگز هم اعلام کرد که کمیته‌ای که آنها مسئول نظارت بر آن هستند، به شکل مستقلی کار‌ها را بدون توجه به آنها جلو می‌برد. خود رودریگز می‌گوید به نظر می‌رسد نظر یکی از اعضای کمیته مهمتر از بقیه است.

جزئیات تصمیمی که باعث بخشیدن پاری سن ژرمن شد در خفای کامل است اما مدارکی که روزنامه‌ی نیویورک تایمز توانسته بررسی کند، نشان می‌دهد که باشگاه پاری سن ژرمن حتی با قبول دفاعیات به شکل میلی متری از محرومیت گریخته است. با این حال، نتیجه‌ی پرونده، مدرک دیگری به ما داد تا ثابت کند رابطه‌ی نزدیک مالکان قطری با یوفا پا بر جاست. ناصر الخلیفی، رئیس باشگاه پاریسی، نه تنها بر صندلی کمیته‌ی اجرایی یوفا تکیه زد بلکه حالا مدیر گروه رسانه‌ای beIN است. گروه رسانه‌ای که میلیارد‌ها یورو از طریق حق پخش برای یوفا درآمدزایی می‌کند.

پاری سن ژرمن تا قبل از خریداری شدن توسط پول‌های قطری و شرکت سرمایه‌گذاری ورزشی قطر، یک قدرت متوسط در اروپا در نظر گرفته می‌شد. قطر با قطعی کردن امتیاز میزبانی جام جهانی ۲۰۲۲ یک سال قبل از خرید پاری سن ژرمن، علاقه‌ی خود را برای ساخت یک ابر باشگاه نشان داده بود و قدرت‌های همیشگی مانند رئال مادرید، بایرن مونیخ و منچستریونایتد را به چالش می‌کشید. پس از واگذاری، پاری سن ژرمن به سرعت به سمت خرج‌های زیاد برای ساختن یک تیم بزرگ رفت. تیمی که در داخل بتواند حریفان را کاملا شکست دهد و برای بزرگترین‌ جام‌های اروپا خیز بردارد. در سال ۲۰۱۷، به نظر می‌رسید که با آوردن نیمار و ام‌باپه، پاری سن ژرمن فکر می‌کرد حتما به بالای قله‌ی فوتبال اروپا خواهد رسید.

آن خرید‌های فضایی گران قیمت همزمان با شدت گرفتن اجرای فیرپلی مالی یوفا صورت گرفت که البته از چند سال قبل شروع شده بود. منتقدان و هواداران رقیب از خود می‌پرسیدند چطور پاری سن ژرمن می‌تواند رکورد نقل و انتقالات تاریخ را برای دو بار بشکند و قانونی را نادیده نگرفته باشد. منچسترسیتی که مانند پاری سن ژرمن تعداد زیادی بازیکن بسیار باکیفیت گران را در یک تیم جمع کرده است، از روش این باشگاه پاریسی استفاده کرد. بستن چند قرارداد تجاری مشکوک که با مالکیت باشگاه رابطه‌ی نزدیکی داشتند. یک مورد بیش از بقیه به چشم می‌آید: یک قرارداد تجاری بسیار سنگین با سازمان گردشگری قطر که به باشگاه پاریسی هر ساله ۱۱۱ میلیون دلار پول می‌داد تا برای قطر "تبلیغات ملی" انجام دهد. این توافق، سنگین ترین قرارداد اسپانسرینگ باشگاه پاری سن ژرمن در طول تاریخ این باشگاه است.

نیمار-antoine griezmann-Mbappe-ام‌باپه

وقتی پرونده‌ی پاری سن ژرمن در سال ۲۰۱۵ در یوفا مورد بررسی قرار گرفت چنین توافقات عجیب و غریبی بود که کم کم هویدا شد. پاری سن ژرمن در سال ۲۰۱۵ جریمه شد و یک ماه بعد از انتقال ام‌باپه و نیمار، دوباره یوفا مدارک آنها را از نو بررسی کرد. طبق قوانین فیرپلی مالی یوفا، باشگاه‌ها نمی‌توانند بالاتر از چیزی که درآمد دارند خرج کنند و در صورت اتفاق افتادن این مسئله، تنها می‌توانند در طول ۳ سال ۳۰ میلیون بیشتر از حد مجاز خرید کنند.

لترم، محقق اقتصادی یوفا، برای سبک و سنگین کردن ارزش قرارداد‌های تجاری پاری سن ژرمن، کمپانی octagon را برای آنالیز اعداد و ارقام استخدام کرد. این شرکت هم به یوفا اطلاع داد هر شرکت دیگری را که می‌خواهند می‌توانند استخدام کنند تا نتایج را دوباره بررسی کند. Octagon در رای نهایی خود اعلام کرده بود در هیچ یک از مدارک پاری سن ژرمن سندی وجود ندارد که ارزش قرارداد تجاری با سازمان گردشگری قطر را بیشتر از ۵ میلیون یورو نشان دهد. پاری سن ژرمن ادعا کرد شرکت Nielsen که حساب‌های انها را آنالیز کرده، به نتیجه‌ای مشابه چیزی که پاری سن ژرمن ادعا می‌کند، رسیده است. لترم، بدون درخواست از شرکت ثالث برای آنالیز و قضاوت بین این دو نتیجه، در میان بهت و حیرت اعضای کمیته‌ی مالی یوفا، حرف Nielsen را قبول کرد.

پس از پذیرفته شدن اعداد ادعا شده از طرف پاری سن ژرمن توسط لترم، کونیا رودریگز اعتقاد خود را از دست داده بود. وی گفته بود: "رئیس کمیته‌ی تحقیقات نتایج گروه Nielsen که بیشترین طرفداری را از پاری سن ژرمن می‌کند، پذیرفت و هیج دلیلی هم برای بررسی نکردن نتایج گروه Octagon که کاملا بر اساس مدارک به دست آمده بود، ارائه نکرد. در بعضی از گزارش‌هایی که لترم به یوفا داده است، وی عددِ درآمدِ تجاری پاری سن ژرمن را حتی بالاتر از چیزی که Nielsen و باشگاه گفته بود، برآورد کرده است".

با این حال، ساختار کلی کمیته‌ی فیرپلی مالی یوفا به این معنی است که لترم با بی احتیاطی به پرونده‌هایی که به آنجا ارسال می‌شود، رسیدگی می‌کند. همزمان با مخالفت چند عضو کمیته‌ی وی که با گزارش لترم در مورد پاری سن ژرمن موافق نبودند، شخصی که با کار کمیته بسیار آشنا است، ادعای لترم را "دلایلی احمقانه" خوانده بود اما این گزارش با تمام این تفاسیر، در ۱۸ ژوئن آن سال منتشر شد. زمانی که تمام تمرکز اهالی فوتبال روی جام جهانی ۲۰۱۸ بود. جامی که ۴ روز قبل از انتشار گزارش افتتاح شده بود.

طبق گزارش لترم، پاری سن ژرمن با وجود زدن رکورد خرید‌های خود و کمک اسپانسر‌های پر سر و صدایش، ۲۴ میلیون یورو بیشتر از پولی که کسب کرده بود در طول سه سال خرج کرد و این درست در نزدیکی عددی بود که اگر اتفاق میافتاد با محرومیت از طرف کمیته‌ی انضباطی و کونیا رودریگز روبرو می‌شد. رودریگز می‌نویسد: "بر خلاف نظر رئیس کمیته‌ی بررسی، این تفسیر از عدد قرارداد تجاری با سازمان گردشگری قطر، به پاری سن ژرمن کمک بسیار بزرگی کرد و یک مزیت باورنکردنی بود".

وی همچنین می‌نویسد چند خطای دیگر در عدد واقعی قرارداد‌های تجاری پاری سن ژرمن صورت گرفته است. این داستان و چند کشف دیگر باعث شد او به این نتیجه برسد که تصمیم بر مبرا دانستن پاری سن ژرمن از خراب‌کاری، باید یا پاک شود و یا از اول بررسی شود و یک گروه تحقیقاتی جدید آن را آنالیز کند.

اما قبل از این اتفاق، پاری سن ژرمن اعلام کرد علیه این تصمیم فرجام‌خواهی خواهد کرد و نظر کونیا رودریگز، هیچ اساس و دلیلی ندارد. آنها ادعا می‌کردند رودریگز در آن ۱۰ روز کاری که از وی خواسته شده بود گزارشش را ارسال کند، این کار را نکرده بود. کونیا رودریگز این فرجام‌خواهی را یک "حماقت منطقی" توصیف کرده بود زیرا حجم کاری که او باید در پرونده‌ی فیرپلی مالی یوفا بررسی و ارزش‌گذاری می‌کرد، بسیار سنگین بوده است. وی می‌گوید ۱۰ روز فقط نیاز است تا مدارک مرور شود، چه برسد به بررسی و ارزش‌گذاری.

گالاتاسارای، باشگاه ترکی که آنها هم با لترم به توافق رسیده بودند و رودریگز می‌خواست مدارکشان دوباره بررسی شود، مانند پاری سن ژرمن به دادگاه عالی ورزش نامه‌ی فرجام‌خواهی فرستاد. پاری سن ژرمن با یوفا توافق کرد تا رسیدن نتیجه‌ی پرونده‌ی گالاتاسارای، در مورد پرونده‌ی خود صبر کند. اما از بدشانسی کونیا رودریگز و بقیه اعضای کمیته، یوفا با گالاتاسارای در یک جبهه بود و فقط با ادعای نرسیدن گزارش در طول ۱۰ روز اعلام شده، حتی بدون دفاع از خود، بی‌گناه اعلام شد. یک هفته بعد، پرونده‌ی پاریس هم همین نتیجه را داشت. در ۱۹ مارس ۲۰۱۸، یوفا تصمیم لترم را درست دانست.

یوفا در جوابیه‌ای که به روزنامه‌ی نیویورک تایمز فرستاد نوشت: "پس از بررسی همه جانبه‌ی پرونده و با کمک از چند شرکت حقوقی مستقل، در مورد تفسیرِ بندِ مورد بحث، یوفا به این نتیجه رسیده است که به واقع دلایلی محکم در تایید و اثبات تفسیر این باشگاه‌ها از قانون وجود دارد".

در حال حاضر، هیچ پرونده‌ی جدی در مورد پاری سن ژرمن و خرید نیمار و ام‌باپه در جریان نیست اما یکی دیگر از خطرناک‌ترین خطوط حمله‌ی اروپا زیر تحقیقات یوفا قرار دارد؛ کونیا رودریگز قرار است آخر امسال رای نهایی در مورد پرونده‌ی مالی منچسترسیتی را اعلام کند.