طرفداری- یوونتوس در این تابستان، علاوه بر ایجاد تغییری بنیادی در کادر فنی خود، چند مهره جدید نیز به ترکیب خود اضافه کرد و امیدوار است با ایجاد این تغییرات، به طلسم لیگ قهرمانان خود پایان دهد. موضوع مشخص این تغییرات، ایجاد یک هسته جوان در مرکز خط دفاعی است. لئوناردو بونوچی و جورجو کیه لینی، دوره اوج خود را سپری کرده اند و طی سالهای اخیر در آستانه مسابقات مهم، یا مصدوم شده اند و یا به دلیل خستگی نتوانسته اند نمایش خوبی ارائه دهند. جذب ماتیاس ده لیخت از سوی یوونتوس به این معنا بود که بیانکونری قصد دارد هم فورا در لیگ قهرمانان به موفقیت برسد و هم برای آینده خود را آماده کند. با خرید پر سر و صدای ده لیخت، افراد بسیاری خرید هوشمندانه بانوی پیر در این تابستان را از یاد بردند و آن خرید هوشمندانه کسی نیست جز مریح دمیرال.
دمیرال که در انتقالی 18 میلیون یورویی از ساسولو به یوونتوس پیوست، یکی از زیرکانهترین حرکات یوونتوس در فصل نقل و انتقالات تابستانی 2019 بود. در ابتدا به نظر می رسید که این مدافع 21 ساله ترک، در راه جذب ده لیخت قربانی شود. دمیرال یوونتوس را در تور پیش فصل همراهی کرد و در بازی با تاتنهام و اینتر، استعداد بالای خود را به اثبات رساند. میلان برای جذب او اصرار زیادی ورزید اما یوونتوس با دیدن استعداد بالای دمیرال، به هیچ وجه حاضر به فروش او نشد. دمیرال در این دو بازی، مهارتهای دفاعی استثناییای را از خود به نمایش گذاشت و ثابت کرد که برای سیستم دفاعی سنتی یوونتوس کاملا مناسب است. شیوه دفاع دمیرال، کاملا شبیه سبک مدافعان ایتالیایی یوونتوس در سالها و دهههای گذشته است. قد بلند، فیزیک قدرتمند و چند پسته بودن، ویژگیهایی است که ما را به یاد جورجو کیه لینی میاندازد. با وجود شباهت به کیه لینی، با توجه به بازیهای دمیرال در ساسولو و دو بازی اخیر او در یوونتوس، میتوان گفت که سبک بازی این مدافع ترک استعدادی شبیه به کلودیو جنتیله، مدافع دهه 80 بیانکونری دارد و در صورت پیشرفت میتواند به بازیکنی مثل جنتیله، کابوس مارادونا، تبدیل شود.
دمیرال که محصول آکادمی فنرباحچه است، میتواند با استفاده از قد بلند خود میتواند هرگونه توپ بلندی را در محوطه جریمه خودی دور کند و همچنین در ضربات کرنر و آزاد تیم خودی حین حمله، با ضربات سر خود موثر ظاهر شود. دیگر ویژگی خوب دمیرال، مهارت بالای او در بازیخوانیِ شرایط یک در برابر یک است. او برای بردن این نبردها از مهارت بالای تکلزنی و فیزیک قدرتمندش استفاده میکند. در حالی که مدافعان در فوتبال مدرن از یارگیری منطقهای استفاده میکنند، دمیرال مدافعی است که سیستم بازیاش بر پایه یارگیری سنتی است و او با همین روش توانست مهاجمانی چون کوالیارلا، دوان زاپاتا، فدریکو کیه زا و آندره آ بلوتی را مهار کند. این دقیقا همان سبکی بود که کلودیو جنتیله در جام جهانی 1982 توانست با آن ستارگان غیرقابل مهاری چون دیگو مارادونا و زیکو را مهار کند. دمیرال نه تنها نسبت به سن کمش مدافعی پخته است، بلکه در زمینه کار با توپ نیز ماهر است و شبیه به کیه لینی، در هنگام پا به توپ شدن میتواند با سرعت خود چند بازیکن حریف را از پیش رو بردارد.
فصل گذشته با فروش مهدی بن عطیه، جورجو کیه لینی همانند هر سال، در مقطعی از فصل با مصدومیت روبرو شد. این موضوع باعث شد یووه از خط دفاعی خود ضربه بخورد زیرا روگانی و بونوچی به عنوان زوج خط دفاع، در هنگام ضربات آزاد یا کرنر حریف، عملکرد خوبی نداشتند و در نهایت این ضعف منجر به حذف یوونتوس از لیگ قهرمانان شد. با وجود دمیرال، اگر کیه لینی غایب باشد دیگر یوونتوس از بابت خطرات توپ های هوایی حریف نگرانی نخواهد داشت و همچنین مائوریتزیو ساری می تواند با خیال راحت در برخی بازی ها به کیه لینی استراحت بدهد و از دمیرال استفاده کند. دمیرال نسبت به روگانی، مدافع بااستعدادتری است و از نظر فرم و اعتماد به نفس نیز در وضعیت بهتری نسبت به مدافع ایتالیایی قرار دارد. شاید برخی از هواداران یوونتوس دوست نداشته باشند مدافع تازه واردی مثل مریح، تعداد بازی های بیشتری نسبت به بونوچی انجام دهد اما دمیرال با پتانسیل و اعتماد به نفس بالایی که دارد، می تواند همانند بونوچی پاس های بلندی بفرستد. یوونتوس اگر می خواهد برای موفقیت در مسابقات داخلی و اروپایی، نسل جدیدی را آماده کند، باید حتما از حضور مدافعی چون مریح دمیرال در تیمش مطمئن شود زیرا او همچون ماتیاس ده لیخت، استعداد بسیار بالایی دارد.