طرفداری- روبرت لواندوفسکی گلزنی را آنقدر تجربه دلچسبی می‌داند که از توصیف آن عاجز است.

به گزارش سایت رسمی بوندسلیگا، لواندوفسکی که تقریبا هیچ خط دفاعی را از گلزنی خود بی نصیب نمی‌گذارد، در سالیان اخیر ستون اصلی خط حمله باواریایی‌ها بوده است. در حالی که شاید گلزنی به امری عادی برای مهاجمی در سطح او تبدیل شده باشد، لوا باز هم از تک تک ثانیه‌های پس از گلزنی لذت می‌برد. 

زمانی که گلزنی می‌کنید و ۸۰ هزار نفر نام‌تان را فریاد می‌زنند، لحظه خیلی خاصی است. در آن لحظه احساس غرور می‌کنید و دوست دارید پرواز کنید. البته می‌دانم که پس از چند ثانیه باید به خودتان بیایید و نمی‌توانید اجازه بدهید این شادمانی بر شما غلبه کند. واقعا شرح دادن احساساتی که در آن لحظه به انسان دست می‌دهد، دشوار است. آرزو دارم همه می‌توانستند دست کم یکبار در عمر خود آن لحظه را حس کنند. 

او در مورد شادی پس از گل خاص خودش هم گفت: 

خوشحالی بعد گلم به دخترم مرتبط است. نمی‌خواهم وارد جزییات شوم و این یک راز است! با توجه به این که خانواده‌ام در طول دوران حرفه‌ای من همیشه به من کمک کرده‌اند، می‌خواهم نشان دهم که آن‌ها همیشه پشتیبان من هستند.  

این مهاجم ۳۱ ساله در دورتموند بی رحم و در بایرن مونیخ کشنده بوده است. البته او اعتراف می‌کند که به مدتی زمان برای سازگاری با بوندسلیگا نیاز داشت.

راستش را بخواهید شش ماه اول برایم دشوار بود. حتی یک کلمه هم نمی‌توانستم آلمانی حرف بزنم. یادگیری فرهنگ و زبانی جدید راحت نبود. می‌دانستم که باید این مسائل را حل کنم و سپس می‌توانستم روی فوتبالم تمرکز کنم. اولین روزهای حضورم در بایرن را به خاطر دارم. بر تن کردن پیراهن باشگاه برای اولین بار برایم خاص بود. برای اولین بار می‌توانستم وزن باشگاهی بزرگ را روی پیراهنی که بر تن داشتم، حس کنم. واقعا افتخار می‌کردم. می‌دانستم بایرن هر سال برای کسب جام‌‌ها می‌جنگد: لیگ، جام حذفی و لیگ قهرمانان اروپا و به همین خاطر به این نتیجه رسیدم که این باشگاه مناسب من است. می‌دانستم که می‌توانم در اینجا پیشرفت کنم و می‌خواستم به بایرن بیایم و اینجا بمانم. 

این گفته‌ها در حالی مطرح شد که مهاجم تیم ملی لهستان طی ۴ فصل حضور در بروسیا دورتموند، به دو قهرمانی در بوندسلیگا، یک قهرمانی در جام حذفی و یک تجربه حضور در فینال لیگ قهرمانان اروپا دست یافت.