کیکه ستین در اولین اظهار نظراتش به عنوان سرمربی بارسلونا وعده بازی مالکانه رو داد. تو دو بازی نخست هم صحت این ادعا رو مشاهده کردیم. حالا بد نیست به سایه روشن های این سبک تو فوتبال مدرن امروز بپردازیم؛ بوجود آورنده این سبک از بازی یوهان کرویف کبیر بود و با این روش به انواع اقسام موفقیت های داخلی و بین المللی رسید. اما هر تاکتیکی تاریخ انقضایی داره. پپ گواردیولا در سال ۲۰۰۸ و پس گذشت بیش از یک دهه مجددا از این روش استفاده کرد و درباره ی موفقیت ها و تاثیری که بوجود آورده مجال نوشتن نیست. سال ۲۰۱۲ و در یکی از کلاسیک ترین بازیای تاریخ فوتبال چلسی با دفاعی غیر قابل نفوذ و در حالی که تیم پپ بیشتر از ۸۶ درصد مالک توپ و میدان بود بارسا و پپ رو حذف کرد و به نوعی حکم مرگ تیکی تاکای قدیمی رو امضا کرد. پپ طی سال های بعد در بایرن و فصل نخست در منچسترسیتی نیز با این سبک به موفقیتی نرسید تا اینکه با اضافه کردن بخش های جدیدی به این فلسفه دوباره به اوج قله رسید. نمونه هایی مثل اسپانیا ( ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸ ) آلمان ( ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ ) رو هم دیده ایم که با سبک آپدیت نشده تیکی تاکا به نتیجه نرسیدن. . حالا بارسای کیکه ستین چگونه است؟ دقیقا مثل بارسای یک دهه پیش، اما بدون هافبک های خلاقی مثل ژاوی و اینیستا. تیم ستین تو دو بازی اخیر نزدیک به ۱۸۰۰ پاس داده در حالی که طبق آمار فقط نزدیک به ۵۰۰ پاس رو به جلو و اصطلاحا پاس ۳ امتیازی بوده است. ایراد زیادی هم به این آمار نمیشه گرفت زیرا بارسلونا سال ها است که از نبود هافبک های خلاق رنج میبره. سبک بازی کنونی بارسا سبکی بی خطر است و اجرای چنین روشی در مقابل تیمی که در خط هافبک و دفاع قدرت زیادی داره رَه به جایی نخواهد برد. اگه قراره ستین از سبک تاکتیکی پپ گواردیولا الگو برداری کنه باید از فصول اخیر وی تبعیت کنه که درصد موفقیت این کپی پِیست ( اگه کاملا هم دقیق باشه ) با بازیکنان فعلی تیم بسیار پایین است.