به مناسبت درگذشت راب رنسن برینک؛ پایانی بر یک افسانه هلندی

طرفداری- 24 ژانویه 2020، یکی از روزهای تلخ فوتبال هلند بود. یکی از اسطوره‌های فراموش نشدنی هلندی‌ها، راب رنسن برینک درگذشت و به همین مناسبت نگاهی به عملکرد و افتخارات او داشته ایم.

گمشدن شاید یکی از پیچیده ترین افعالی باشد که خیلی ساده از کنار آن‌ها عبور می‌کنیم. فعلی با ابعاد مختلف معنایی که گاهی وصف کننده زندگی یک شخص است. شخصی مثل راب رنسن برینک! وینگر چپ پای خوش استایل هلندی‌ها " گشمدن" را با تمام وجود حس کرد.   اواخر سال 1965 بود که یک ستاره خوش تکنیک و جوان به فوتبال هلند چشمک می‌زد. ستاره جوانی که در کلوب بروخه بیش از پیش چهره شد و دوسال بعد راهی اندرلخت شد تا تاریخ سازی خود را شروع کند. دریبل های سریعش بلژیکی‌ها را دیوانه او کرده بود. علاوه بر آن قدرت تصمیم گیری ستودنی و شلیک‌های دقیقش باعث شد تا در 369 بازی برای اندرلخت، 202 بار گلزنی کند و به همراه باشگاه بلژیکی دو بار قهرمان لیگ بلژیک، چهار بار قهرمان جام حذفی بلژیک، دو بار قهرمان جام در جام اروپا و دو بار قهرمان سوپرجام اروپا شد و در کنار آری هان و فرانکی فن در الست ستاره اول تیمش بود. در هر دو فینال جام در جام اروپا مقابل وست هم و آستریا وین موفق به ثبت بریس شد. 9 سال درخشان در بلژیک او را تبدیل به یکی از اسطوره‌های این باشگاه کرده بود. در دوران ملی اما اوضاع فرق می کرد. او تک ستاره ارکستر ارنست هاپل در هلند به شمار نمی‌رفت. ستاره درخشان آسمان هلندی‌ها، یوهان کرایوف تیم ملی را ترک کرده بود و با وجود اینکه نسل طلایی تیم ملی هلند بازی‌های درخشانی را ارائه می‌داد اما همیشه ستاره‌های این تیم زیر ذره بین بودند. کوچکترین اشتباه، اعتراض رسانه‌ها و هواداران را بر می‌انگیخت. نسل طلایی لاله های نارنجی با فوتبالی نوین و روان، پا به رقابت‌های جام جهانی 1978 گذاشت. شاید تلخ ترین سکانس از رابرت رنسن برینک برای ما ایرانی‌ها، هت تریکش در بازی اول برابر ایران باشد. هت تریکی که در همان روزهای اول تمام نگاه‌ها را به سمت هنر پاهای مرد هلندی کشانده بود.

ممکن است شما مدت‌ها زیر سایه کسی باشید ولی در تمام آن مدت، شما لحظه به لحظه با انگیزه تر و ترسناک تر خواهید شد. در واقع شما مثل یک آتش زیر خاکستر می‌مانید که هر لحظه ممکن است آتشش تمام منتقدین را به آتش بکشاند. رنسن برینک دقیقا همان آتش زیر خاکستر بود. هر دریبل او و هر شلیکش، آتشی که منتقدینش روشن کرده بودند را شعله ور تر می‌کرد. برینک همه کار کرد. هرچند در تیم ملی هلند رود کرول، ریس برگن، آری هان، جانی رپ و برادران فن ده کرخوف هم حضور داشتند اما حالا نوبت به نمایش رنسن برینک رسیده بود. او حالا رهبر ارکستر شده بود و با تمام جانش می‌نواخت. نقطه اوج قصه سخت پسرک هلندی زمانی بود که در فینال جام جهانی فرصت در آمدن از سایه کرایف برای همیشه را داشت. بازی در برابر آرژانتین و شلیک پای چپش که فقط چند سانتی متر کم آورد. توپ به تیر خورده بود و آرژانتین هم آن‌ها را شکست داده بود. حالا آتش بازی او خودش را سوزانده بود. همه انگشت اتهام‌ها به سمت او دراز شده بود هرچند آنقدرها هم مقصر نبود. درست است، فرق تبدیل شدن به قهرمان و ماندن در سایه تاریکی یک قهرمان دیگر، فقط چند سانتی متر بود! رابرت رنسن برینک همیشه دیالوگی تکراری را می‌گفت:

سایه کرایوف مرا رها نمی‌کند

 

شاید راست می‌گفت ولی چهار روز پیش و در سن 72 سالگی او با پیوستن به سایه همیشگی زندگی اش در دنیایی دیگر، برای همیشه از تاریکی‌ها بیرون آمد. از دیگر افتخاراتش می‌شود به دو عنوان نایب قهرمانی در جام های جهانی 1974 و 1978 و سومی یورو 1976 در 46 بازی ملی اش به همراه هلند اشاره کرد. یک بار بهترین بازیکن و یک بار آقای گل لیگ بلژیک شد و یک بار نیز عنوان آقای گلی جام در جام اروپا را از آن خود نمود. وی با به ثمر رساندن 25 گل بهترین گلزن تاریخ جام در جام اروپا نیز است. با عملکرد خوبش نفر دوم توپ طلای 1976 و نفر سوم توپ طلای 1978 شد و دو بار نیز در تیم منتخب جام جهانی قرار گرفت. در سال 1978 نفر سوم بهترین گلزنان و بهترین پاسور مسابقات لقب گرفت و در جمع 100 بازیکن برتر تاریخ به انتخاب پله قرار گرفت. از حالا شاید نسل‌های بعدی او را به یاد نیاورند اما دنیای فوتبال تا ابد پسر بچه جاه طلبی که با تمام وجودش تمام موانع را مثل حریفان همیشگی خود دریبل کرد را به خاطر خواهد سپرد. پسری که برای جاودانه شدن در قلب فوتبال، هرگز نیازی به تمجیدهای مادی نداشته و نخواهد داشت چرا که او رابرت رنسن برینک افسانه ای است.