طرفداری- سر الکس فرگوسن به مدت 27 سال در باشگاه منچستریونایتد حضور داشت و موفق به کسب 38 جام با این تیم شد. بدیهی است که یکی از علتهای موفقیت فرگوسن در منچستریونایتد، سیاست های نقل و انتقالاتی این سرمربی اسکاتلندی بوده است.
به گزارش اسکای، گری نویل، فولبک و شاگرد سابق سر الکس فرگوسن، به تشریح سیاستهای نقل و انتقالاتی این سرمربی اسکاتلندی می پردازد. گری نویل در این رابطه می گوید:
سه دسته بندی در مورد سیاست های او وجود داشت: سیاست اول او رشد دادن و پیشرفت جوانان تا جای ممکن بود، یعنی حتی قبل از آنکه به بازار نقل و انتقالاتی توجه کند، این سیاست را مدنظر داشت. سیاست دوم فرگوسن، توجه به بهترینهای لیگ برتر بود، کسانی که او می توانست به آنها اطمینان داشته باشد و آنها بتوانند به رشد و پیشرفت خود ادامه دهند و برای مدتی طولانی در منچستریونایتد بمانند. گری پالیستر، استیو بروس، وین رونی، ریو فردیناند و رابین فن پرسی از بازیکنانی بودند که به وسیله این بخش از سیاست های فرگوسن خریداری شدند. سومین بخش از سیاستهای فرگوسن، خرید استعدادهای مطرح بین المللی بود و همیشه میخواست آنها را به منچستریونایتد بیاورد، با آنها کار کند و موجب رشد و پیشرفتشان شود تا آنها به بازیکنانی بزرگ تبدیل شوند. نمانیا ویدیچ، پیتر اشمایکل، پاتریس اورا، کریستیانو رونالدو و اوله گونار سولسشر از این دسته بازیکنان بودند.
وی در ادامه افزود:
او به ندرت و خیلی کم وارد بازار نقل و انتقالاتی برای خرید فوق ستارگان می شد و در حال حاضر چنین شیوه و روشی، مدنظر گواردیولا و منچسترسیتی نیست. از لحاظ فروش بازیکنان، وقتی که بازیکنی به اندازه کافی خوب بازی نمی کرد، از تیم کنار گذاشته می شد یا هنگامی که احساس می کرد بازیکنی کنترل او بر روی تیم را زیر سوال می برد، آن بازیکن را به فروش می رساند و نسبت به این قضیه بی رحمانه رفتار می کرد.
سیاست نقل و انتقالاتی منچستریونایتد به گونهای بود که تعداد معدودی بازیکن وارد تیم می شدند و تعداد معدودی بازیکن نیز از تیم خارج می شدند. هیچگاه تعداد نقل و انتقالات تیم در یک فصل به بیش از انگشتان یک دست نمی رسید تا هماهنگی و انطباق بازیکنان تازه وارد طولانی نشود. سر الکس باشگاه را اینگونه کنترل می کرد که 6 یا 7 بازیکن جوان در تیم بازی می کردند، 10 بازیکن که به اواسط دوران بازی خود رسیده بودند و 3 یا 4 بازیکن که 30 سالگی خود به سر می بردند. هر باشگاهی که سلسله مراتبی را داشته باشد، از بازیکنانی با ثبات برخوردار می شود.