طرفداری- مارتین تایلر، گزارشگر معروف شبکه اسکای اسپورتس انگلیس، یکی از بازی‌های کلاسیک لیورپول را به عنوان بهترین مسابقه‌ای که گزارش آن را بر عهده داشته است، انتخاب کرد.

روز گذشته به مرور خاطره تایلر از قهرمانی تاریخی منچسترسیتی در لیگ برتر پرداختیم و امروز سراغ یکی دیگر از بازی‌های فراموش نشدنی لیگ برتر می‌رویم. مسابقه‌ای که 24 سال قبل و در آنفیلد برگزار شد. 


اغلب از من می‌پرسند: «بهترین مسابقه‌ای که گزارش کرده‌ای، کدام بود؟». پس از گذشت حدود 25 سال، دلیلی برای تغییر نظرم پیدا نکرده‌ام. در آنفیلد بود: لیورپول 4 نیوکاسل 3 (نسخه 1996- چون سال بعد هم به همان زمین رفتیم، همان تیم‌ها بازی داشتند و همان نتیجه رقم خورد!). هر دو باشگاه به دنبال قهرمانی در لیگ برتر بودند، هر چند در نهایت این عنوان نصیب هیچ کدام از آن‌ها نشد. 

رابی فاولر در دقیقه دوم، لیورپول را پیش انداخت. در دقیقه 10 لس فردیناند حساب کار را برابر کرد و تا زمانی که دو دقیقه از وقت‌های اضافی نیمه دوم نگذشته بود، لیورپول نتوانست دوباره از حریف جلو بزند. پس از گذشت فقط 14 دقیقه از مسابقه‌ای حساس، دیوید ژینولا تیم مهمان را 2-1 جلو انداخت. گل دوم فاولر 10 دقیقه پس از شروع نیمه دوم از راه رسید تا نتیجه 2-2 شود. نیوکاسل بلافاصله و این بار توسط فاستینو آسپریلا برتری خود را پس گرفت. وقتی استن کالیمور حساب کار را 3-3 کرد، هنوز یک چهارم بازی باقی مانده بود و این نتیجه به هیچ یک از دو تیم کمکی نمی‌کرد. 

گل هفتم تعیین کننده بود: «کالیمور نزدیک میشه و لیورپول دوباره در وقت‌های اضافی جلو می‌افته». تکیه زدن کوین کیگان، ستاره پیشین لیورپول و سرمربی وقت نیوکاسل روی تابلوی تبلیغاتی از روی عجز، تصویری حیرت آور از آن شب به ثبت رسانده است. هر چیزی که باعث می‌شود عاشق فوتبال باشیم، در یک مسابقه فوق العاده گرد هم آمد. 

هجده سال بعد من و کالیمور برای گزارش کردن یکی از مسابقات جام جهانی 2014 در برزیل سوار آسانسور بودیم. در باز شد و تینو آسپریلا به ما خیره شده بود: «استن، خودتی؟! تو یک نشان قهرمانی لیگ برتر رو از من گرفتی.» این چیزی بود که آن فرد کلمبیایی بی درنگ بر زبان آورد. واقعا برای تمامی کسانی که با آن بازی ارتباط داشتند، فراموش نشدنی است.