طرفداری - جانلوکا ویالی، اسطوره و کاپیتان سابق یوونتوس و چلسی ماه ها با سرطان مبارزه کرد و پس از گذراندن دوره درمان، اثری از بیماری را در بدن خود ندارد. وی به عنوان کسی که حدود 2 سال به سرطان مبارزه کرده، خطر بیشتری را در مواجهه با ویروس کرونا احساس می کند. ویالی در گفتگو با روزنامه لاریپابلیکا گفت:
حال من خوب است. در ماه دسامبر من 17 ماه شیمی درمانی را تمام کردم. یکی از دوره های درمانم 8 ماه بود و دیگری 9 ماه. حتی برای کسی به سرسختی من، از نظر بدنی و روحی مبارزه سختی بود. آزمایش ها نشان می دهند هیچ علائم دیگری از سرطان را در بدنم ندارم. خیلی خوشحالم. بدست آوردن سلامتم باعث شده دوباره خودم را در آینه نگاه کنم. می بینم که موهایم دوباره در حال رشد هستند و دیگر مجبور نیستم ابروهایم را با مداد رنگ کنم. از این نظر در مقایسه با سایرین احساس خوشبختی می کنم.
خیلی ها تنها در بیمارستان بودند و فوت شدند. حتی به دلیل ویروس کرونا خویشاوندان آنها نمی توانستند به دیدارشان بیایند و کسی در مراسم خاکسپاری آنها شرکت نکرد. وحشتناک است. این ویروس اثرات مخربی در کشور داشته است. اثرات اخلاقی، اقتصادی و احساسی در ایتالیا داشته است.
بیماری من یک مبارزه نبود، بلکه یک سفر بود. این بیماری، موقعیتی برای فکر کردن به خودم و درون گرایی بود. خوشحال می شدم اگر این بیماری را نمی گرفتم اما این اتفاق افتاد و بنابراین تلاش کردم از آن استفاده کنم. این به شما کمک می کند تا به خودتان تبدیل شوید!
با ترس از مردن مبارزه می کنید و به آرزوهای خود فکر می کنید. روی چیزهایی که واقعا دوست دارید، تمرکز می کنید و می خواهید تمام آن چیزهای خوب برگردند. در این سکوت بزرگی که در طول قرنطینه در اطراف ماست، می توانیم صدای آواز پرنده ها بشنویم. ببینیم که مه چقدر زود برطرف می شود.
بازگشت فوتبال مساله ای بزرگ است زیرا دوباره خاطرات زیبای ما کمک می کند تا به زندگی برگردیم. باید از پرستاران و پزشکان حمایت کنیم. آنها انسان های سخاوتمندی هستند که از نظر بدنی و ذهنی بسیار قوی هستند. بیایید وقتی همه این ماجراها تمام شد، آنها را فراموش نکنیم.
قرار است دستمزد بازیکنان فوتبال به دلیل ویروس کرونا کاهش پیدا کند و ویالی امیدوار است این پول در جای مناسبی خرج شود:
فقط ورزشکاران این فداکاری را انجام نمی دهند. اتفاقات انگلیس جالب است. PFA یک بودجه خوب از دستمزد بازیکنان فراهم کرده و به طور مستقیم به سازمان بهداشت ملی کمک می کند. امیدوارم در آینده هرگز بودجه بهداشت کاهش پیدا نکند تا پل ها ساخته شوند و سلامت هر فرد در اولویت اول باشد. وقتی تمام این ها تمام شود، ایتالیا می تواند در برگامو با دکترها و پرستاران بازی کند. آن روز فوق العاده خواهد بود.



