طرفداری- دنیل استوریچ، مهاجم سابق باشگاه لیورپول، پس از گلزنی، شادی مخصوص به خود را دارد و با حرکت دادن دست های خود، شروع به رقصیدن می کند.
به گزارش گل، دنیل استوریج به تشریح رقص پس از گلزنی خود می پردازد و به این رقص افتخار می کند. استوریج در این رابطه می گوید:
این رقص استوریچ است. این رقصی نیست که فیفا نامش را "موج" گذاشته است، این رقص چنین اسمی ندارد و نامش رقص استوریچ است. بیایید تا به صورت کاملا شفاف و صریح، ریز و درشت و جزئیات این رقص را بدانیم. با پسرعموها و دوستانم در آپارتمان خودم در حال تفریح و خوش گذرانی بودیم. یکسری موسیقی را گوش میکردیم و از خودمان فیلم می گرفتیم. به دلیل اینکه کمی مست بودم، تعادل نداشتم و تلو تلو می خوردم، به همین دلیل تصمیم گرفتم تا به این (تلو تلو خوردن) ادامه دهم و دست و پای خود را حرکت دهم. رقص اولیه من خیلی بی عیب و نقص نبود و اشکالاتی داشت. همه ما فهمیدیم که این رقص خندهداری است. سپس من گفتم: "اگر بتوانم گل بزنم، این رقص را انجام خواهم داد!" فکر می کنم اولین باری که این رقص را انجام دادم، برای چلسی در لیگکاپ در مقابل منچستریونایتد و در ورزشگاه استمفوردبریج بازی می کردم. در هنگام حضور در چلسی، برای اولینبار این رقص را به نمایش گذاشتم. اگر دقت کنید، این رقص از آن زمان به بعد تکامل زیادی پیدا کرده است. اولین رقص من به اندازه الان بی عیب و نقص نبود.

استوریج معتقد است که هر شادی پس از گلی، نماد شخصیت یک بازیکن است و هر بازیکن خوشحالی بعد از گل متفاوتی را نسبت به دیگران دارد. استوریج در این باره می گوید:
من نمی خواهم بگویم شما باید پس از گلزنی برقصید. آلن شیرر شادی پس از گل مخصوص به خود را داشت و همه می دانند که او پس از گلزنی دست خود را بالا می آورد. رابی کین روی زمین غلت می خورد و می چرخید و کارهای مختلفی را انجام می داد. بنابراین شادی پس از گل زیادی وجود دارد و به نظر من هر شادی پس از گل، نماد یک بازیکن است. من به شادی پس از گل خود افتخار می کنم زیرا انتظار نداشتم برای مدت طولانیای ادامه پیدا کند. من به این رقص خیلی افتخار می کنم و می خواهم از هواداران چلسی تشکر کنم که اجازه دادند در یکی از بهترین بازیها، شادی پس از گل خود را به نمایش بگذارم.



