طرفداری- پل پوگبا درس‌هایی که از پل اسکولز و آندره‌آ پیرلو گرفت را عامل تبدیل شدن خود به یک هافبک در کلاس جهانی عنوان می‌کند.

به گزارش سایت گل، پوگبا که در ابتدا یک مهاجم بود و بعد به خط میانی منتقل شد، در سال 2012 از منچستریونایتد به یوونتوس رفت و در آنجا مورد توجه قرار گرفت. زمانی که در سال 2016 به اولدترافورد برگشت، از او به عنوان یکی از بهترین‌های دنیا در پست خودش یاد می‌شد. این بازیکن 27 ساله در این باره این طور توضیح می‌دهد:

با نگاه کردن به چنین بازیکنانی، چیزهای زیادی از آن‌ها یاد می‌گیرید. واقعا خیلی چیزها یاد گرفتم و می‌گرفتم. دیدن تمرین کردن آن‌ها برایم حیرت انگیز بود و مشوق من شد. فهمیدم که باید سخت‌تر و بیشتر تلاش کنم. پیرلو و اسکولز هافبک‌هایی هستند که می‌توانند بازی را کنترل کنند؛ من کارشان را دنبال کردم و خیلی چیزها یاد گرفتم. من کارم را به عنوان یک مهاجم، سپس یک شماره 10 و بعد یک شماره شش آغاز کردم. شکر خدا راهی قلب خط دفاعی نشدم! دلیل عقب آمدن من این بود که می‌خواستم خیلی لمس توپ داشته باشم. وقتی در خط حمله بازی می‌کردم، خیلی عقب می‌آمدم. بنابراین یک مربی به من گفت: «بسیار خب، در پست شماره 10 بازی کن و بیشتر لمس توپ داشته باش.» با این وجود باز هم به توپ علاقه زیادی داشتم و خیلی آن را لمس می‌کردم، بنابراین مرا به پست شماره شش منتقل کرد. 

گرام سونس، اسطوره باشگاه لیورپول که حالا به عنوان یک کارشناس در شبکه اسکای اسپورتس فعالیت می‌کند، همواره یکی از منتقدین پوگبا بوده است. او قبلا گفته که بازی کردن مقابل این بازیکن آسان است و او دوران نقاهت خود پس از مصدومیت را جدی نمی‌گیرد. وقتی در مورد انتقادات سونس از پوگبا سوال شد، او گفت که در ابتدا کاپیتان پیشین قرمزها را نمی‌شناخته است. 

اصلا حتی نمی‌دانستم (سونس) چه کسی است. شنیدم بازیکن بزرگی بود و این طور چیزها. چهره‌اش را نمی‌شناسم ولی اسمش را چرا. همان طور که گفتم، چندان پای صحبت کارشناسان نمی‌شینم. در عوض فوتبال تماشا می‌کنم و این طور نیست که پس از مسابقات به حرف کارشناسان گوش بدهم که: «چرا این کار یا فلان کار را کردند؟». دوست دارم روی فوتبال تمرکز کنم. 

پوگبا در کل تلاش می‌کند چندان اهمیتی به منتقدانش ندهد.

 حدس می‌زنم دل‌شان برای من تنگ شده باشد، نمی‌دانم. کسی نیستم که دائما شبکه خبری اسکای را تماشا کند. پس از هر بازی، دوباره آن بازی را تماشا می‌کنم نه نظراتی که ارائه می‌شود را. وقتی فوتبال را بشناسید، نیازی نیست کسی برای شما توضیح بدهد اوضاع از چه قرار است. طبیعتا می‌شنوم که می‌گویند: «پل فلان، پل بیسار...» دلیلش را نمی‌دانم. شاید اگر روزی آن‌ها (منتقدان) را ببینم، از خودشان سوال کنم چون واقعا دلیل این کارها را نمی‌دانم. در حال ریکاوری کردن هستم. می‌توانستم جای دیگری باشم و چیز دیگری گوش کنم ولی ریکاوری می‌کنم، متوجه هستید؟ اگر می‌خواهند صحبت کنند، می‌توانند چون شغل‌شان صحبت کردن است. حالا واقعا به این چیزها عادت کرده‌ام و دیگر مرا اذیت نمی‌کند. شنیدن چیزهای خوب به جای چیزهای بد بهتر است ولی وقتی فوتبال بازی کنی، خودت را می‌شناسی. مهم خواسته سرمربی و هم تیمی‌هایت است. باقی چیزها فقط حرف است و به عقیده من فقط برای فروش.