واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند

چون به خلوت می‌روند آن کار دیگر می‌کنند

مشکلی دارم ز دانشمند مجلس بازپرس

توبه فرمایان چرا خود توبه کمتر می‌کنند

گوییا باور نمی‌دارند روز داوری

کاین همه قلب و دغل در کار داور می‌کنند

یا رب این نودولتان را با خر خودشان نشان

کاین همه ناز از غلام ترک و استر می‌کنند

ای گدای خانقه برجه که در دیر مغان

می‌دهند آبی که دل‌ها را توانگر می‌کنند

حسن بی‌پایان او چندان که عاشق می‌کشد

زمره دیگر به عشق از غیب سر بر می‌کنند

بر در میخانه عشق ای ملک تسبیح گوی

کاندر آن جا طینت آدم مخمر می‌کنند

صبحدم از عرش می‌آمد خروشی عقل گفت

قدسیان گویی که شعر حافظ از بر می‌کنند

حافظ

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

بحث ایمان دگر و جوهر ایمان دگر است جامه پاکی دگر وپاکی دامان دگر است کس ندیدیم که انکار کند وجدان را حرف وجدان دگر و گوهر وجدان دگر است کس دهان را به ثناگویی شیطان نگشود نفی شیطان دگـر و طاعت شیطان دگر است کـس نگفته است ونگوید که دد ودیو شویـد نقش انسان دگر ومعنی انسان دگر است کـس نیامد که ستاید ستم وتفرقه را سخن از عدل دگر ، قصه احسان دگر است هرکه دیدم بخدمت کمری بست بعهـد مرد پیمان دگر وبستن پیمان دگر است هرکه دیدیـم بحفظ گله از گرگان بود قصد قصاب دگر ، مقصد چوپان دگر است...

رحیم معینی کرمانشاهی

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

خداگو با خداجو فرق دارد حقیقت با هیاهو فرق دارد بسا مشرک که خود قرآن بدست است نداند در حقیقت بت پرست است

مهـــدی سهیـــلی

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

به من مگو که خدا را ندیده ام هرگز اگر خدا طلبی خدا در اشک یتیمان رفته از یاد است خدا در آه غریبان خانه بر باد است اگر خدا خواهی درون بغض زنان غریب ، جای خداست دل شکسته هر بینوا سرای خداست

مهـــدی سهیـــلی ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تا دست به دامان ریا افتادند بی وقفه به یاد شهدا افتادند شوخی ، شوخی به شاخه ها سنگ زدند جدی جدی پرنده ها افتادند !

رضـــا بروســـان

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- خوب است که مرثیه سرایی نکنید با گریه ی ما گره گشایی نکنید دست از سر این طایفه بردارید ، آه … با دست اباالفضل گدایی نکنید

رضـــا بروســـان

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------